نيست خمس آنها را بدهد و اگر نداند كه در بين سال خريده يا بعد از تمام شدن سال، بنابر احتياط مستحب بايد با حاكم شرع مصالحه كند.
٢ - معدن مسأله ١٨٠٧ - اگر از معدن طلا، نقره، سرب، مس، آهن، نفت، ذغال سنگ، فيروزه، عقيق، زاج، نمك و معدنهاى ديگر چيزى بدست آورد، در صورتى كه به مقدار نصاب باشد، بايد خمس آن را بدهد.
مسأله ١٨٠٨ - نصاب معدن ١٥ مثقال معمولى طلاى سكه‌دار است، كه مساوى با بيست مثقال شرعى است، يعنى اگر قيمت چيزى را كه از معدن بيرون آورده، بعد از كم كردن مخارجى كه براى بدست آوردن آن مصرف كرده به ١٥ مثقال طلا برسد، بايد خمس آن را بدهد.
مسأله ١٨٠٩ - استفاده‌اى كه از معدن برده، اگر قيمت آن به ١٥ مثقال طلا نرسد خمس آن در صورتى لازم است كه به تنهائى يا با منافع ديگر كسب او از مخارج سالش زياد بيايد.
مسأله ١٨١٠ - احتياط لازم در گل سرشور و گچ و آهك و گل سرخ اگر به حد نصاب برسد دادن خمس است پيش از خارج كردن مؤنه سال و اگر كمتر از نصاب باشد حكم ساير منافع سال را دارد.
مسأله ١٨١١ - كسى كه از معدن چيزى بدست مىآورد، بايد خمس آن را بدهد چه معدن روى زمين باشد، يا زير آن، در زمينى باشد كه ملك است، يا در جائى باشد كه مالك ندارد.
مسأله ١٨١٢ - اگر نداند قيمت چيزى را كه از معدن بيرون آورده به ١٥ مثقال طلا مىرسد يا نه، بايد به وزن كردن يا از راه ديگر قيمت آن را معلوم كند.
مسأله ١٨١٣ - اگر چند نفر چيزى از معدن بيرون آورند، چنانچه بعد از كم كردن مخارجى كه براى بدست آوردن آن مصرف كرده‌اند، قيمت آن به ١٥ مثقال طلا