تشنگى را تحمل كند، يا براى او مشقت دارد، روزه بر او واجب نيست. ولى در صورت دوم و بلكه در صورت اول هم بنابر احتياط لازم بايد براى هر روز يك مد گندم يا جو و مانند اينها به فقير بدهد. و احتياط مستحب آنست كه بيشتر از مقدارى كه ناچار است آب نياشامد، و چنانچه بعد بتواند روزه بگيرد بايد روزه‌هائى را كه نگرفته قضا نمايد.
مسأله ١٧٣٧ - زنى كه زائيدن او نزديك است و روزه براى حملش يا براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نيست و بايد براى هر روز بنابر احتياط لازم يك مد طعام به فقير بدهد. و روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد.
مسأله ١٧٣٨ - زنى كه بچه شير مىدهد و شير او كم است چه مادر بچه، يا دايه او باشد، يا بى اجرت شير دهد، اگر روزه براى بچه يا براى خودش ضرر دارد روزه بر او واجب نيست. و بايد براى هر روز يك مد طعام به فقير بدهد و در هر دو صورت روزه‌هائى را كه نگرفته بايد قضا نمايد، ولى اگر كسى پيدا شود كه بى اجرت بچه را شير دهد، يا براى شير دادن بچه از پدر يا مادر بچه يا از كس ديگرى كه اجرت او را بدهد اجرت بگيرد، احتياط واجب آنست كه بچه را به او بدهد و روزه بگيرد.
راه ثابت شدن اول ماه مسأله ١٧٣٩ - اول ماه به پنج چيز ثابت مىشود: اول - آن كه خود انسان ماه را ببيند.
دوم - آن كه عده‌اى كه از گفته آنان يقين يا اطمينان پيدا مىشود، بگويند ماه را ديده‌ايم، و همچنين است هر چيزى كه بواسطه آن يقين پيدا شود.
سوم - آن كه دو مرد عادل بگويند كه در شب ماه را ديده‌ايم به شرط اين كه صفت ماه را بر خلاف يكديگر نگويند و قولشان قابل تصديق باشد پس اگر بر خلاف هم صفت ماه را بگويند يا هوا ابر باشد و يا اگر آسمان صاف باشد هيچ كس غير از اين دو نفر نبيند كفايت نمىكند.
چهارم - آن كه سى روز از اول ماه شعبان بگذرد كه بواسطه آن، اول ماه