مسأله ٣٢٣ - مس نمودن خط قرآن - يعنى رساندن جائى از بدن به خط قرآن - براى كسى كه وضو ندارد حرام است، و احتياط مستحب آنست كه موى خود را هم به خط قرآن نرساند. ولى اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد.
مسأله ٣٢٤ - جلوگيرى بچه و ديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى اگر مس نمودن آنان بى احترامى به قرآن باشد، بايد از آنان جلوگيرى كنند.
مسأله ٣٢٥ - كسى كه وضو ندارد، حرام است اسم خداوند متعال را به هر لغت نوشته شده باشد، مس نمايد. و احتياط واجب آنست كه اسم مبارك پيغمبر صلى الله عليه وآله و سلم و امام و حضرت زهراء عليهم السلام را هم مس ننمايد.
مسأله ٣٢٦ - اگر پيش از وقت نماز به قصد اين كه با طهارت باشد، وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است. و نزديك وقت نماز هم اگر به قصد بودن مهيا براى نماز وضو بگيرد اشكال ندارد.
مسأله ٣٢٧ - كسى كه يقين دارد وقت داخل شده اگر نيت وضوى واجب كند و بعد از وضوء بفهمد وقت داخل نشده وضوى او صحيح است.
مسأله ٣٢٨ - مستحب است انسان براى نماز ميت و زيارت اهل قبور و رفتن به مسجد و حرم ائمه عليهم السلام وضو بگيرد و همچنين براى همراه داشتن قرآن و خواندن و نوشتن آن و نيز براى مس حاشيه قرآن و براى خوابيدن، وضو گرفتن مستحب است و نيز مستحب است كسى كه وضو دارد، دوباره وضو بگيرد و اگر براى يكى از اين كارها وضو بگيرد هر كارى را كه بايد با وضو انجام داد مىتواند بجا آورد مثلا مىتواند با آن وضو نماز بخواند.
چيزهائى كه وضو را باطل مىكند مسأله ٣٢٩ - هفت چيز را وضو را باطل مىكند: اول - بول. دوم - غائط سوم - باد معده و روده كه از مخرج غائط خارج شود. چهارم - خوابى كه بواسطه آن چشم نبيند و گوش نشنود اما اگر چشم نبيند ولى گوش بشنود، وضو باطل