احكام وضوء مسأله ٣٠٥ - كسى كه در كارهاى وضو و شرائط آن - مثل پاك بودن آب و غصبى نبودن آن - خيلى شك مىكند، بايد به شك خود اعتنا نكند.
مسأله ٣٠٦ - اگر شك كند كه وضوى او باطل شده يا نه بنا مىگذارد كه وضوى او باقى است ولى اگر بعد از بول استبراء نكرده و وضو گرفته باشد و بعد از وضو رطوبتى از او بيرون آيد كه نداند بول است يا چيز ديگر وضوى او باطل است.
مسأله ٣٠٧ - كسى كه شك دارد وضو گرفته يا نه بايد وضو بگيرد.
مسأله ٣٠٨ - كسى كه مىداند وضو گرفته و حدثى هم از او سر زده، مثلا بول كرده، اگر نداند كدام جلوتر بوده، چنانچه پيش از نماز است، بايد وضو بگيرد. و اگر در بين نماز است احتياط آنست كه نماز را تمام كند و با وضوى ديگر اعاده كند و اگر بعد از نماز است نمازى كه خوانده صحيح است و براى نمازهاى بعد بايد وضو بگيرد.
مسأله ٣٠٩ - اگر بعد از وضو يا در بين آن يقين كند كه بعضى جاها را نشسته يا مسح نكرده است، چنانچه رطوبت جاهائى كه پيش از آنست خشك شده، بايد دوباره وضو بگيرد و اگر خشك نشده بايد جائى را كه فراموش كرده و آنچه بعد از آنست بشويد يا مسح كند و اگر در بين وضو در شستن يا مسح كردن جائى شك كند بايد به همين دستور عمل كند.
مسأله ٣١٠ - اگر بعد از نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه نماز او صحيح است ولى بايد براى نمازهاى بعد وضو بگيرد.
مسأله ٣١١ - اگر در بين نماز شك كند كه وضو گرفته يا نه، احتياط لازم آنست كه نماز را تمام كند و بعد با وضوى ديگر آن را اعاده نمايد.
مسأله ٣١٢ - اگر بعد از نماز شك كند، كه قبل از نماز وضوى او باطل شده يا بعد از نماز، نمازى كه خوانده صحيح است.
مسأله ٣١٣ - اگر انسان مرضى دارد كه بول او قطره قطره مىريزد يا نمىتواند