آنان اگر بتواند، بايد خرجى آنان را بدهد.
مسأله ٢٨٤٠ - اگر كسى فقير باشد و نتواند كاسبى كند، پدر او بايد خرجى او را بدهد. و اگر پدر ندارد، يا نمىتواند خرجى او را بدهد، چنانچه فرزندى هم نداشته باشد كه بتواند خرجى او را بدهد، جد پدرى او بايد خرجى او را بدهد و اگر جد پدرى ندارد، يا نمىتواند خرجى او را بدهد، مادرش بايد خرجى او را بدهد و اگر مادر هم ندارد يا نمىتواند خرجى او را بدهد، بايد مادر پدر، و مادر مادر، و پدر مادر با هم خرجى او را بدهند، و اگر مادر پدر و مادر مادر ندارد يا نمىتواند خرجى او را بدهند، پدر مادر اگر مىتواند، بايد خرجى او را بدهد.
مسأله ٢٨٤١ - ديوارى كه مال دو نفر است، هيچ كدام آنان حق ندارد، بدون اذن شريك ديگر آن را بسازد، يا سر تير يا پايه عمارت خود را روى آن ديوار بگذارد يا به ديوار بكوبد ولى كارهائى كه معلوم است شريكى راضى است يا آن كارها تصرف شمرده نشود مانند تكيه دادن به ديوار و لباس انداختن روى آن اشكال ندارد.
مسأله ٢٨٤٢ - عكاسى و نقاشى صورت، مكروه است.
مسأله ٢٨٤٣ - درخت ميوه‌اى كه شاخه آن از ديوار باغ بيرون آمده، اگر انسان نداند صاحبش راضى است، نمىتواند از ميوه آن بچيند و اگر ميوه آن روى زمين هم ريخته باشد، نمىتواند آن را بردارد.
مسأله ٢٨٤٤ - كسى كه مدتى خمس نمىداده و در آن مدت املاكى خريدارى نموده و آن املاك ترقى قيمت پيدا كرده، اگر خريد آنها براى تجارت بوده براى اداء خمس، بايد قيمت فعلى را حساب كند و اگر براى تجارت نبوده چنانچه معامله را به ذمه انجام داده و پولى كه بعنوان قيمت آن ملك پرداخته خمس به آن تعلق گرفته بوده در اين صورت بايد خمس قيمت خريد را بپردازد، و اگر معامله را به عين آن پول واقع ساخته، در صورتى كه حاكم شرع آن معامله را امضا كند خمس قيمت يوم الاداء واجب است و نيز اگر قيمت ملك را از ربح سال خريد ملك پرداخته باشد بايد خمس قيمت فعلى را بپردازد خواه معامله را به ذمه انجام داده باشد و يا به عين ربح و