كسى كه براى او وقف شده يا وكيل، يا ولى او بدهند ولى اگر چيزى را بر اولاد صغير خود وقف كند و به قصد اين كه آن چيز ملك آنان شود، از طرف آنان نگهدارى نمايد، وقف صحيح است.
مسأله ٢٦٩٠ - اگر مسجدى را وقف كنند، بعد از آن كه يك نفر در آن مسجد نماز خواند، وقف درست مىشود.
مسأله ٢٦٩١ - كسى كه مال خود را وقف مىكند، بايد مكلف و عاقل باشد و شرعا بتواند در مال خود تصرف كند، بنابر اين سفيهى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مىكند، چون حق ندارد در مال خود تصرف نمايد اگر چيزى را وقف كند صحيح نيست و همچنين است محجور نسبت به اموالى كه به حكم حاكم شرع از تصرف در آنها منع شده است.
مسأله ٢٦٩٢ - اگر مالى را براى كسانى كه به دنيا نيامده‌اند وقف كند، درست نيست ولى اگر براى زندگان و بعد از آنان براى كسانى كه بعدا به دنيا مىآيند وقف نمايد مثلا چيزى را بر اولاد خود وقف كند كه بعد از آنان وقف نوه‌هاى او باشد و هر دسته‌اى بعد از دسته ديگر از وقف استفاده كنند، صحيح است.
مسأله ٢٦٩٣ - اگر چيزى را بر خودش وقف كند مثل آن كه دكانى را وقف كند كه عايدى آن را بعد از مرگ او خرج مقبره‌اش نمايند، صحيح نيست. ولى اگر مالى را بر فقرا وقف كند و خودش فقير شود، مىتواند از منافع وقف استفاده نمايد.
مسأله ٢٦٩٤ - اگر براى چيزى كه وقف كرده متولى معين كند، بايد مطابق قرارداد او رفتار نمايند. و اگر معين نكند، چنانچه بر افراد مخصوصى مثلا بر اولاد خود وقف كرده باشد و آنان بالغ باشند، اختيار با خود آنان است و اگر بالغ نباشند اختيار به اولى ايشان است و براى استفاده از وقف اجازه حاكم شرع لازم نيست.
مسأله ٢٦٩٥ - اگر ملكى را مثلا بر فقرا يا سادات وقف كند، يا وقف كند كه منافع آن به مصرف خيرات برسد، در صورتى كه براى آن ملك متولى معين نكرده باشد، اختيار آن با حاكم شرع است.
مسأله ٢٦٩٦ - اگر ملكى را بر افراد مخصوصى مثلا بر اولاد خود وقف كند كه