مسأله ٢٦٠٧ - اگر حيوانى سركش شود و نتوانند آن را بدستورى كه در شرع معين شده بكشند، يا مثلا در چاه بيفتد و احتمال بدهند كه در آنجا بميرد و كشتن آن بدستور شرع ممكن نباشد، هر جاى بدنش را كه زخم بزنند و در اثر آن زخم جان بدهد حلال مىشود و رو به قبله بودن آن لازم نيست ولى بايد شرائط ديگرى را كه براى سر بريدن حيوان گفته شد، دارا باشد.
مستحبات سر بريدن حيوان مسأله ٢٦٠٨ - چند چيز در سر بريدن حيوان مستحب است: اول - موقع سر بريدن گوسفند دو دست و يك پاى آن را ببندند و پاى ديگرش را باز بگذارند و موقع سر بريدن گاو چهار دست و پايش را ببندند و دم آن را باز بگذارند.
و موقع كشتن شتر دو دست آن را از پائين تا زانو، يا زير بغل به يكديگر ببندند و پاهايش را باز بگذارند و مستحب است مرغ را بعد از سر بريدن رها كنند تا پر و بال بزند.
دوم - كسى كه حيوان را مىكشد رو به قبله باشد.
سوم - پيش از كشتن حيوان آب جلوى آن بگذارند.
چهارم - كارى كنند كه حيوان كمتر اذيت شود مثلا كارد را خوب تيز كنند و با عجله سر حيوان را ببرند.
مكروهات سر بريدن حيوان مسأله ٢٦٠٩ - چند چيز در سر بريدن حيوان مكروه است.
اول - آن كه كارد را پشت حلقوم فرو كنند و به طرف جلو بياورند كه حلقوم و از پشت آن بريده شود.
دوم - آن كه پيش از بيرون آمدن روح، سر حيوان را از بدنش جدا كنند، بلكه احتياط واجب ترك اين كار است اگر چه گوشت ذبيحه بواسطه آن حرام نمىشود ولى اگر از روى غفلت يا بواسطه تيز بودن كارد بى اختيار سر حيوان جدا شود مكروه نيست.
سوم - آن كه پيش از بيرون آمدن روح، پوست حيوان را بكنند، بلكه احتياط