مسأله ٢٣٩٤ - اگر كسى زنى را براى خود عقد نمايد، اگر چه با او نزديكى نكند، مادر و مادر مادر آن زن و مادر پدر او هر چه بالا روند به آن مرد محرم مىشوند.
مسأله ٢٣٩٥ - اگر زنى را عقد كند و با او نزديكى نمايد، دختر و نوه دخترى و پسرى آن زن هر چه پائين روند، چه در وقت عقد باشند يا بعدا به دنيا بيايند به آن مرد محرم مىشوند.
مسأله ٢٣٩٦ - اگر با زنى كه براى خود عقد كرده نزديكى هم نكرده باشد تا وقتى كه آن زن در عقد او است نمىتواند با دختر او ازدواج كند.
مسأله ٢٣٩٧ - عمه و خاله پدر و عمه و خاله پدر پدر و عمه و خاله مادر و عمه و خاله مادر مادر هر چه بالا روند به انسان محرمند.
مسأله ٢٣٩٨ - پدر و جد شوهر، هر چه بالا روند و پسر و نوه پسرى و دخترى او هر چه پائين آيند چه در موقع عقد باشند، يا بعدا به دنيا بيايند به زن او محرم هستند.
مسأله ٢٣٩٩ - اگر زنى را براى خود عقد كند، خواه دائمه باشد، يا غير دائمه تا وقتى كه آن زن در عقد اوست نمىتواند با خواهر آن زن ازدواج نمايد.
مسأله ٢٤٠٠ - اگر زن خود را به ترتيبى كه در كتاب طلاق گفته مىشود طلاق رجعى دهد، در بين عده نمىتواند خواهر او را عقد نمايد، و اگر زنى را متعه كرده باشد و مدت او را بخشيده يا تمام شده باشد در عده او بنابر احتياط لازم نبايد خواهر او را بگيرد بلكه در عده طلاق بائن هم كه بعدا بيان مىشود، احتياط مستحب آنست كه از ازدواج با خواهر او خوددارى نمايد.
مسأله ٢٤٠١ - انسان نمىتواند بدون اجازه زن خود با خواهر زاده و برادر زاده او ازدواج كند ولى اگر بدون اجازه زنش آنان را عقد نمايد و بعدا زن بگويد به آن عقد راضى هستم اشكال ندارد لكن احتياط مستحب مؤكد آنست كه دوباره او را عقد نمايد.
مسأله ٢٤٠٢ - اگر زن بفهمد شوهرش برادر زاده يا خواهر زاده او را عقد كرده و حرفى نزند، چنانچه بعدا رضايت ندهد عقد آنان باطل است.
مسأله ٢٤٠٣ - اگر انسان پيش از آن كه دختر عمه يا دختر خاله خود را بگيرد با مادر آنان زنا كند. ديگر نمىتواند با آنان ازدواج نمايد.