استمتاع از او و تمكين زوجه بايد از مال پسر نفقه او داده شود.
مسأله ٢٣٨٨ - اگر پدر يا جد پدرى براى پسر نا بالغ خود زن بگيرد، چنانچه پسر در موقع عقد مالى داشته، مديون مهر زن است و اگر در موقع عقد مالى نداشته پدر، يا جد او بايد مهر زن را بدهند.
عيبهائى كه بواسطه آنها مىشود عقد را به هم زد مسأله ٢٣٨٩ - اگر مرد بعد از عقد بفهمد كه زن يكى از اين هفت عيب را دارد مىتواند عقد را به هم بزند به شرط آن كه معلوم شود كه عيب پيش از عقد بوده: اول - ديوانگى. دوم - مرض خوره. سوم - مرض برص. (پيسى) چهارم - كورى. پنجم - زمين گير بودن. ششم - آن كه افضا شده باشد يعنى راه بول و حيض يا راه حيض و غائط او يكى شده باشد. هفتم - آن كه گوشت، يا استخوانى در فرج او باشد كه مانع از نزديكى شود.
مسأله ٢٣٩٠ - اگر زن بعد از عقد بفهمد كه شوهر او ديوانه بوده است يا بعد از عقد ديوانه شود يا بفهمد كه آلت مردى ندارد، يا مرضى دارد كه نمىتواند وطئ و نزديكى نمايد، يا اين دو عيب بعد از عقد و پيش از وطئ پيدا شود يا بفهمد تخمهاى او را پيش از عقد كشيده‌اند مىتواند عقد را به هم بزند.
مسأله ٢٣٩١ - اگر مرد يا زن، بواسطه يكى از عيبهائى كه در دو مسأله پيش گفته شد عقد را به هم بزند. بايد بدون طلاق از هم جدا شوند.
مسأله ٢٣٩٢ - اگر بواسطه آن كه مرد نمىتواند وطئ و نزديكى كند، زن عقد را به هم بزند، شوهر بايد نصف مهر را بدهد ولى اگر بواسطه يكى از عيبهاى ديگرى كه گفته شد مرد، يا زن عقد را به هم بزند، چنانچه مرد با زن نزديكى نكرده باشد، چيزى بر او نيست و اگر نزديكى كرده، بايد تمام مهر را بدهد.
زنانى كه ازدواج با آنان حرام است مسأله - ٢٣٩٣ - ازدواج با زنى كه مثل مادر و خواهر و مادر زن كه با انسان محرم هستند حرام است.