و اگر پدر يا جد پدرى مال صغير را اجاره دهند مفسده نداشتن عمل آنها براى صغير كافى در صحت اجاره است و رعايت مصلحت لازم نيست.
مسأله ٢١٨٤ - بچه صغيرى را كه ولى ندارد بدون اجازه مجتهد نمىشود اجير كرد و كسى كه به مجتهد دسترسى ندارد، مىتواند از چند نفر مؤمن كه عادل باشند، اجازه بگيرد و او را اجير نمايد.
مسأله ٢١٨٥ - اجاره دهنده و مستأجر لازم نيست صيغه عربى بخوانند، بلكه اگر مالك به كسى بگويد: ملك خود را به تو اجاره دادم و او بگويد: قبول كردم، اجاره صحيح است و نيز اگر حرفى نزنند و مالك به قصد اين كه ملك را اجاره دهد، آن را به مستأجر واگذار كند و او هم به قصد اجاره كردن بگيرد اجاره صحيح مىباشد.
مسأله ٢١٨٦ - اگر انسان بدون صيغه خواندن بخواهد براى انجام عملى اجير شود، همين كه مشغول آن عمل شد اجاره نسبت به آنچه عمل شده صحيح است و قبل از تمام شدن عمل بيش از مال الاجاره مقدارى كه عمل كرده نمىتواند مطالبه كند بلكه مالك شدن او هم نسبت به زائد محل تأمل است.
مسأله ٢١٨٧ - كسى كه نمىتواند حرف بزند، اگر با اشاره بفهماند كه ملك را اجاره داده، يا اجاره كرده صحيح است.
مسأله ٢١٨٨ - اگر خانه ياد كان يا اطاقى را اجاره كند و صاحب ملك با او شرط كند كه فقط خود او از آن استفاده نمايد، مستأجر نمىتواند آن را به ديگرى اجاره دهد و اگر شرط نكند مىتواند آن را به ديگرى اجاره دهد ولى اگر بخواهد به زيادتر از مقدارى كه اجاره كرده آن را اجاره دهد، بنابر احتياط لازم بايد در آن، كارى مانند تعمير و سفيد كارى انجام داده باشد، خواه به غير جنسى كه اجاره كرده آن را اجاره دهد يا به همان جنس.
مسأله ٢١٨٩ - اگر اجير با انسان شرط كند كه فقط براى خود انسان كار كند، نمىشود او را به ديگرى اجاره داد و اگر شرط نكند بنابر احتياط لازم بايد به زيادتر از آنچه كه او را اجاره كرده اجاره ندهد، خواه به همان جنس اجاره دهد يا به غير جنسى كه اجاره كرده.
مسأله ٢١٩٠ - احتياط لازم اجاره ندادن زمين و كشتى و آسيا است به زيادتر