بدست آورد، اگر چه مثلا نماز و روزه ميتى را بجا آورد و از اجرت آن، مالى تهيه كند آنچه از مخارج سال خود او و عيالاتش زياد بيايد، بايد خمس يعنى پنج يك آن را بدستورى كه بعدا گفته مىشود بدهد.
مسأله ١٧٦٢ - اگر از غير كسب مالى بدست آورد، مثلا چيزى به وصيت به او بدهند يا ببخشند يا هديه كنند يا جايزه دهند واجب است، اگر از مخارج سالش زياد بيايد، خمس آن را هم بدهد.
مسأله ١٧٦٣ - مهرى را كه زن مىگيرد خمس ندارد. و همچنين است ارثى كه به انسان مىرسد. ولى اگر مثلا با كسى خويشاوندى دورى داشته باشد و نداند چنين خويشى دارد، احتياط مستحب آنست خمس ارثى را كه از او مىبرد، اگر از مخارج سالش زياد بيايد بدهد.
مسأله ١٧٦٤ - اگر مالى به ارث به او برسد و بداند كسى كه اين مال از او به ارث رسيده خمس آن را نداده، بايد خمس آن را بدهد و نيز اگر در خود آن مال خمس نباشد ولى انسان بداند كسى كه آن مال از او به ارث رسيده، خمس بدهكار است، بايد خمس را از مال او بدهد.
مسأله ١٧٦٥ - اگر بواسطه قناعت كردن، چيزى از مخارج سال انسان زياد بيايد، بايد خمس آن را بدهد و همچنين كسى كه ديگرى مخارج او را مىدهد بايد خمس تمام مالى را كه بدست مىآورد بدهد.
مسأله ١٧٦٦ - چيزهائى كه زكات به آنها تعلق مىگيرد كه در مسأله (١٨٦١) ذكر مىشود اگر بعد از دادن زكات آنها از مخارج سال زياد بيايد بايد خمس آنها را بدهد.
مسأله ١٧٦٧ - اگر ملكى را بر افراد معينى مثلا بر اولاد خود وقف نمايد، چنانچه در آن ملك زراعت و درختكارى كنند و از آن چيزى بدست آورند و از مخارج سال آنان زياد بيايد بايد خمس آن را بدهند. بلكه اگر طور ديگرى هم از ملك نفع ببرند. مثلا اجاره آن را بگيرند، بنابر احتياط واجب بايد خمس مقدارى را كه از مخارج سالشان زياد مىآيد بدهند.