توضيح المسائل - گلپايگانى، سيد محمد رضا - الصفحة ٢٨٩
بى اختيار فرو رود قضا بر او واجب نيست.
مسأله ١٦٩٨ - اگر غير آب چيز ديگرى را در دهان ببرد و بى اختيار فرو رود يا آب داخل بينى كند و بى اختيار فرو رود، قضا بر او واجب نيست.
مسأله ١٦٩٩ - مضمضه زياد براى روزهدار مكروه است و اگر بعد از مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد، بهتر است سه مرتبه آب دهان را بيرون بريزد.
مسأله ١٧٠٠ - اگر انسان بداند يا ايمن نباشد كه بواسطه مضمضه بى اختيار يا از روى فراموشى آب وارد گلويش شود، نبايد مضمضه كند.
مسأله ١٧٠١ - اگر در ماه رمضان، بعد از تحقيق يقين كند كه صبح نشده و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، بعد معلوم شود صبح بوده، قضا لازم نيست.
مسأله ١٧٠٢ - اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه نمىتواند افطار كند. ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه، پيش از تحقيق هم مىتواند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد.
احكام روزه قضا مسأله ١٧٠٣ - اگر ديوانه عاقل شود، واجب نيست روزههاى وقتى را كه ديوانه بوده قضا نمايد.
مسأله ١٧٠٤ - اگر كافر پيش از ظهر روز ماه رمضان مسلمان شود و كارى كه روزه را باطل مىكند انجام نداده باشد احتياط مستحب آنست كه آن روز را روزه بگيرد. و اگر ترك نمود قضا نمايد و روزههاى قبل قضا ندارد ولى اگر مسلمانى كافر شود و دوباره مسلمان گردد روزههاى وقتى را كه كافر بوده بايد قضا نمايد.
مسأله ١٧٠٥ - روزهاى كه از انسان بواسطه مستى فوت شده، بايد قضا نمايد، اگر چه چيزى را كه بواسطه آن مست شده، براى معالجه خورده باشد.
مسأله ١٧٠٦ - اگر براى عذرى چند روز روزه نگيرد و بعد شك كند كه چه وقت عذر او بر طرف شده واجب نيست مقدار بيشترى را كه احتمال مىدهد روزه