مسأله ١٦٧٥ - اگر روزه‌دار دروغى را به خدا و پيغمبر (صلى الله عليه وآله) نسبت دهد اگر چه روزه خود را به چيز حرامى باطل كرده، ولى كفاره جمع كه تفصيل آن در مسأله پيش گفته شد بر او واجب نمىشود.
مسأله ١٦٧٦ - اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه جماع كند، بنابر احتياط براى هر دفعه يك كفاره بر او واجب است. ولى اگر جماع او حرام باشد، براى هر دفعه يك كفاره جمع واجب مىشود.
مسأله ١٦٧٧ - اگر روزه‌دار در يك روز ماه رمضان چند مرتبه غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد، براى همه آنها يك كفاره كافى است.
مسأله ١٦٧٨ - اگر روزه‌دار غير جماع كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد و بعد با حلال خود جماع نمايد، بنابر احتياط براى هر كدام يك كفاره واجب مىشود.
مسأله ١٦٧٩ - اگر روزه‌دار غير جماع كار ديگرى كه حلال است و روزه را باطل مىكند، انجام دهد مثلا آب بياشامد و بعد كار ديگرى كه حرام است و روزه را باطل مىكند غير از جماع انجام دهد، مثلا غذاى حرام بخورد، يك كفاره كافى است.
مسأله ١٦٨٠ - اگر روزه‌دار آروغ بزند و چيزى در دهانش بيايد، چنانچه آن را فرو ببرد، روزه‌اش باطل است. و بايد قضاى آن را بگيرد و كفاره هم بر او واجب مىشود، و اگر خوردن آن چيز حرام باشد، مثلا موقع آروغ زدن خون يا غذائى كه از صورت غذا بودن خارج شده، به دهان او بيايد و عمدا آن را فرو برد بايد قضاى آن روزه را بگيرد و كفاره جمع هم بر او واجب مىشود.
مسأله ١٦٨١ - اگر نذر كند كه روز معينى را روزه بگيرد، چنانچه در آن روز عمدا روزه خود را باطل كند، بايد يك بنده آزاد نمايد يا دو ماه پى در پى روزه بگيرد يا به شصت فقير طعام دهد.
مسأله ١٦٨٢ - كسى كه مىتواند وقت را تشخيص دهد، اگر بگفته كسى كه