هر كارى كه مانند خون گرفتن و حمام رفتن باعث ضعف مىشود، انفيه كشيدن، اگر نداند كه به حلق مىرسد و اگر بداند به حلق مىرسد جايز نيست، بو كردن گياههاى معطر و احوط ترك نشستن زن است در آب، استعمال شياف، تر كردن لباسى كه در بدن است، كشيدن دندان و هر كارى كه بواسطه آن از دهان خون بيايد، مسواك كردن به چوب تر، بى جهت آب يا چيزى در دهان كردن. و نيز مكروه است انسان بدون قصد بيرون آمدن منى، زن خود را ببوسد، يا كارى كند كه شهوت خود را به حركت آورد. و اگر به قصد بيرون آمدن منى باشد روزه او باطل مىشود.
مواردى كه قضا و كفاره واجب است.
مسأله ١٦٦٧ - اگر در روزه رمضان در شب جنب شود و به تفصيلى كه در مسأله ١٦٣٩ - گفته شد بيدار شود و دوباره بخواند و تا اذان صبح پيدا نشود و يا بيدار بشود و براى مرتبه سوم بخوابد و بيدار نشود فقط بايد قضاى آن روز را بگيرد.
ولى اگر كار ديگرى كه روزه را باطل مىكند عمدا انجام دهد، در صورتى كه مىدانسته آن كار روزه را باطل مىكند، قضا و كفاره بر او واجب مىشود و اين حكم در ارتماس بنابر احتياط واجب است.
مسأله ١٦٦٨ - اگر بواسطه ندانستن مسأله كارى انجام دهد كه روزه را باطل مىكند چنانچه در ياد گرفتن مسأله تقصير كرده و در وقت بجا آوردن آن كار احتمال مفطر بودن آن را مىداده كفاره بر او واجب مىشود و اگر در وقت بجا آوردن آن غفلت داشته كفاره واجب نيست اگر چه احوط است و همچنين اگر در ياد گرفتن مسأله تقصير نكرده باشد كفاره واجب نيست.
كفاره روزه مسأله ١٦٦٩ - كسى كه كفاره روزه رمضان بر او واجب است، بايد يك بنده آزاد كند، يا بدستورى كه در مسأله بعد گفته مىشود دو ماه روزه بگيرد، يا شصت فقير را سير كند يا به هر كدام يك مد كه تقريبا ده سير است طعام يعنى گندم يا جو