احكام جماعت مسأله ١٤٦٩ - موقعى كه مأموم نيت مىكند، بايد امام را معين نمايد ولى دانستن اسم او لازم نيست، مثلا اگر نيت كند اقتدا مىكنم به امام حاضر نمازش صحيح است.
مسأله ١٤٧٠ - مأموم بايد غير از حمد و سوره همه چيز نماز را خودش بخواند ولى اگر ركعت اول يا دوم او و ركعت سوم يا چهارم امام باشد، بايد حمد و سوره را بخواند.
مسأله ١٤٧١ - اگر مأموم در ركعت اول و دوم نماز صبح و مغرب و عشا صداى حمد و سوره امام را بشنود اگر چه كلمات را تشخيص ندهد احتياط واجب است كه حمد و سوره نخواند و اگر صداى امام را نشود مستحب است حمد و سوره را بخواند ولى بايد آهسته بخواند و چنانچه سهوا بلند بخواند اشكال ندارد.
مسأله ١٤٧٢ - اگر مأموم بعضى از كلمات حمد و سوره امام را بشنود احتياط واجب آنست كه حمد و سوره نخواند.
مسأله ١٤٧٣ - اگر مأموم سهوا حمد و سوره بخواند، يا خيال كند صدائى را كه مىشنود صداى امام نيست و حمد و سوره بخواند و بعد بفهمد صداى امام بوده، نمازش صحيح است.
مسأله ١٤٧٤ - اگر شك كند كه صداى امام را مىشنود يا نه، يا صدائى بشنود و نداند صداى امام است يا صداى كس ديگر، مىتواند به قصد قربت مطلقه حمد و سوره بخواند.
مسأله ١٤٧٥ - مكروه است كه مأموم در ركعت اول و دوم نماز ظهر و عصر حمد و سوره بخواند و مستحب است بجاى آن ذكر بگويد.
مسأله ١٤٧٦ - مأموم نبايد تكبيرة الاحرام را پيش از امام بگويد. بلكه احتياط آنست كه تا تكبير امام تمام نشده تكبير نگويد.
مسأله ١٤٧٧ - اگر مأموم سلام امام را بشنود، يا بداند چه وقت سلام