نمازش باطل است.
مسأله ١٠٥٦ - اگر عمدا يك سجده كم يا زياد كند، نماز باطل مىشود و اگر سهوا يك سجده كم كند حكم آن بعدا در مسائل ١٢٦٠ تا ١٢٧١ گفته خواهد شد.
مسأله ١٠٥٧ - اگر پيشانى را عمدا يا سهوا به زمين نگذارد، سجده نكرده است اگر چه جاهاى ديگر را به زمين برسد. ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهوا جاهاى ديگر را به زمين نرساند، يا سهوا ذكر نگويد سجده صحيح است.
مسأله ١٠٥٨ - احتياط واجب آنست كه در سجده سه مرتبه سبحان الله يا يك مرتبه سبحان ربي الا على وبحمده بگويد، يا ذكر ديگرى كه به قدر سه سبحان الله باشد. چنانچه در ركوع گفته شد و بايد اين كلمات به عربى صحيح گفته شود و مستحب است سبحان ربي الأعلى وبحمده ا سه يا پنج يا هفت مرتبه بگويد.
مسأله ١٠٥٩ - در سجود بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و موقع گفتن ذكر مستحب هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى سجده دستور داده‌اند بگويد، آرام بودن بدن لازم است.
مسأله ١٠٦٠ - اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد يا پيش از آن كه بدن آرام بگيرد عمدا ذكر سجده را بگويد، بايد بعد از رسيدن پيشانى به زمين و آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد و بنابر احتياط لازم نماز را پس از اتمام، اعاده نمايد. و اگر به همان ذكر اول اكتفاء نمايد نماز باطل است. و همچنين اگر پيش از تمام شدن ذكر عمدا سر از سجده بردارد، نماز باطل است مسأله ١٠٦١ - اگر پيش از آن كه پيشانى به زمين برسد و بدن آرام گيرد، سهوا ذكر سجده را بگويد و پيش از آن كه سر از سجده بردارد، بفهمد اشتباه كرده است، بايد دوباره در حال آرام بودن، ذكر را بگويد.
مسأله ١٠٦٢ - اگر بعد از آن كه سر از سجده برداشت، بفهمد كه پيش از آرام گرفتن بدن ذكر را گفته، يا پيش از آن كه ذكر سجده تمام شود سر برداشته، نمازش صحيح است.