مىرسد، يا زانوى او پائين تر از مردم ديگر است كه بايد خيلى خم شود تا دستش به زانو برسد، بايد به اندازه معمول خم شود.
مسأله ١٠٣٦ - كسى كه نشسته ركوع مىكند، بايد بقدرى خم شود كه صورتش مقابل زانوها برسد و بهتر است بقدرى خم شود كه صورت نزديك جاى سجده برسد.
مسأله ١٠٣٧ - احتياط آنست كه در ركوع، سه مرتبه سبحان الله يا يك مرتبه سبحان ربي العظيم و بحمده بگويد و سزاوار است به قدر امكان مراعات اين احتياط بشود اگر چه مطلق ذكر از تحميد و تسبيح و تهليل كافى است به شرط آن كه به قدر سه سبحان الله مثلا باشد ولى در تنگى وقت و در حال ناچارى گفتن يك سبحان الله كافى است.
مسأله ١٠٣٨ - ذكر ركوع بايد به عربى صحيح گفته شود و مستحب است آن را سه يا پنج يا هفت مرتبه بلكه بيشتر بگويند.
مسأله ١٠٣٩ - در ركوع بايد به مقدار ذكر واجب، بدن آرام باشد و در ذكر مستحب هم اگر آن را به قصد ذكرى كه براى ركوع دستور داده‌اند: بگويد بنابر احتياط واجب، آرام بودن بدن لازم است.
مسأله ١٠٤٠ - اگر موقعى كه ذكر واجب ركوع را مىگويد، بى اختيار بقدرى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج شود، بايد بعد از آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد ولى اگر كمى حركت كند كه از حال آرام بودن بدن خارج نشود، يا انگشتان را حركت دهد اشكال ندارد.
مسأله ١٠٤١ - اگر پيش از آن كه به مقدار ركوع خم شود و بدن آرام گيرد عمدا ذكر ركوع را بگويد، بايد بعد از رسيدن به ركوع و آرام گرفتن بدن دوباره ذكر را بگويد و بنابر احتياط لازم نماز را پس از اتمام، اعاده نمايد، و اگر به همان ذكر اول اكتفا نمايد نماز باطل است.
مسأله ١٠٤٢ - اگر پيش از تمام شدن ذكر واجب، عمدا سر از ركوع بردارد نمازش باطل است و اگر سهوا سر بردارد، چنانچه پيش از آن كه از حال ركوع خارج شود،