راجع به كارهاى دنيا و مشغول صنعت شدن و خواندن شعرى كه نصيحت و مانند آن نباشد مكروه است و نيز مكروه است آب دهان و بينى و اخلاط سينه را در مسجد بيندازد و گمشده‌اى را طلب كند و صداى خود را بلند كند ولى بلند كردن صدا براى اذان مانعى ندارد.
مسأله ٩٢٤ - راه دادن بچه و ديوانه به مسجد مكروه است و كسى كه پياز و سير و مانند اينها خورده كه بوى دهانش مردم را اذيت مىكند مكروه است به مسجد برود.
اذان و اقامه مسأله ٩٢٥ - براى مرد و زن مستحب است پيش از نمازهاى واجب يوميه اذان و اقامه بگويند، ولى پيش از نمازهاى واجب غير يوميه مثل نماز آيات، مستحب است سه مرتبه بگويند: الصلاة.
مسأله ٩٢٦ - مستحب است در روز اولى كه بچه به دنيا مىآيد يا پيش از آن كه بند نافش بيفتد، در گوش راست او اذان و در گوش چپش اقامه بگويند.
مسأله ٩٢٧ - اذان هيجده جمله است: الله اكبر چهار مرتبه أشهد أن لا إله الا الله، أشهد أن محمدا رسول الله، حي على الصلاة، حتى على الفلاح، الا الله، أشهد أن محمدا رسول الله، حي على الصلاة، حي على الفلاح، حي على خير العمل، الله اكبر، لا إله الا الله هر يك دو مرتبه.
و اقامه هفده جمله است يعنى: دو مرتبه الله اكبر از اول اذان و يك مرتبه لا إله الا الله از آخر آن كم مىشود و بعد از گفتن حي على خير العمل بايد دو مرتبه قد قامت الصلاة اضافه نمود.
مسأله ٩٢٨ - أشهد أن عليا ولى الله جزء اذان و اقامه نيست، ولى خوبست بعد از أشهد أن محمدا رسول الله به قصد قربت گفته شود.
ترجمه اذان و اقامه الله اكبر يعنى: خداى تعالى بزرگتر از آن است كه او را وصف كنند.