پارچه و سنگ و مانند اينها پاك كرد، اگر چه شستن با آب بهتر است.
مسأله ٦٦ - مخرج بول با غير آب پاك نمىشود. و در كر و جارى اگر بعد از بر طرف شدن بول يك مرتبه بشويند كافيست ولى با آب قليل بنابر احتياط بايد دو مرتبه شست و بهتر است سه مرتبه شسته شود مسأله ٦٧ - اگر مخرج غائط را با آب بشويند، بايد چيزى از غائط در آن نماند. ولى باقى ماندن رنگ و بوى آن مانعى ندارد و اگر در دفعه اول طورى شسته شود كه ذره‌اى از غائط در آن نماند دوباره شستن لازم نيست.
مسأله ٦٨ - با سنگ و كلوخ و مانند اينها اگر خشك و پاك باشند مىشود مخرج غائط را تطهير كرد و چنانچه رطوبت كمى داشته باشند كه به مخرج نرسد اشكال ندارد، ولى سزاوار است از سه دفعه كمتر نباشد اگر چه اقوى آنست كه پاك مىشود اگر به يك مرتبه يا دو مرتبه مخرج پاكيزه شود.
مسأله ٦٩ - احتياط واجب آنست كه سنگ يا پارچه‌اى كه غائط را با آن بر طرف مىكنند، سه قطعه باشد و اگر با سه سنگ بر طرف نشود، بايد بقدرى سنگها را اضافه نمايند تا مخرج كاملا پاكيزه شود، ولى باقيماندن ذره‌هاى كوچكى كه ديده نمىشود اشكال ندارد.
مسأله ٧٠ - پاك كردن مخرج غائط با چيزهائى كه احترام آنها لازم است مانند كاغذى كه اسم خدا و پيغمبران بر آن نوشته شده معصيت و حرام است و پاك شدن مخرج با استنجاء به سرگين و استخوان محل اشكال است.
مسأله ٧١ - اگر شك كند كه مخرج را تطهير كرده يا نه، اگر چه هميشه بعد از بول يا غائط فورا تطهير مىكرده، احتياط واجب آنست كه تطهير نمايد.
مسأله ٧٢ - اگر بعد از نماز شك كند كه قبل از نماز، مخرج را تطهير كرده يا نه، نمازى كه خوانده صحيح است، ولى براى نمازهاى بعد بايد تطهير كند.
استبراء مسأله ٧٣ - استبراء عمل مستحبى است كه مردها بعد از بيرون آمدن بول انجام مىدهند، براى آن كه يقين كنند بول در مجرى نمانده است. و آن داراى