پوشانيدن بدن در نماز مسأله ٧٩٦ - مرد بايد در حال نماز - اگر چه كسى او را نمىبيند - عورتين خود را بپوشاند و بهتر است از ناف تا زانو را بپوشاند.
مسأله ٧٩٧ - زن بايد در موقع نماز تمام بدن حتى سر و موى خود را بپوشاند ولى پوشاندن صورت به مقدارى كه در وضو شسته مىشود و دستها تا مچ و پاها تا مچ پا لازم نيست اما براى آن كه يقين كند كه مقدار واجب را پوشانده است، بايد مقدارى از اطراف صورت و قدرى پائين تر از مچ را هم بپوشاند.
مسأله ٧٩٨ - موقعى كه انسان قضاى سجده فراموش شده يا تشهد فراموش شده را بجا مىآورد، بلكه بنابر احتياط واجب در موقع سجده سهو هم بايد خود را مثل موقع نماز بپوشاند.
مسأله ٧٩٩ - اگر انسان عمدا يا از روى ندانستن مسأله، در نماز عورتش را نپوشاند نمازش باطل است.
مسأله ٨٠٠ - اگر در بين نماز بفهمد كه عورتش پيدا است، بايد آن را بپوشاند و احتياط واجب آنست كه نماز را تمام كند و دوباره بخواند، ولى اگر بعد از نماز بفهمد كه در نماز عورت او پيدا بوده نمازش صحيح است.
مسأله ٨٠١ - اگر در حال ايستاده لباسش عورت او را مىپوشاند ولى ممكن است در حال ديگر، مثلا در حال ركوع و سجود نپوشاند، چنانچه موقعى كه عورت او پيدا مىشود، بوسيله‌اى كه پوشاندن به آن در حال اختيار جايز است آن را بپوشاند نماز او صحيح است ولى احتياط مستحب آنست كه با آن لباس نماز نخواند.
مسأله ٨٠٢ - انسان مىتواند در نماز خود را با علف و برگ درخت بپوشاند، ولى احتياط مستحب آنست موقعى خود را با اينها بپوشاند كه چيز ديگرى نداشته باشد.
مسأله ٨٠٣ - انسان در حال نماز اگر ناچار باشد كه خود را با گل بپوشاند و نماز بخواند احتياط لازم آنست كه يك مرتبه ديگر مثل برهنه نماز بخواند يعنى با ايماء