مسأله ٥٧٧ - لنگ بايد از ناف تا زانو، اطراف بدن را بپوشاند. و بهتر آنست كه از سينه تا روى پا برسد. و پيراهن بايد، از سر شانه، از دو طرف بدن، تا نصف ساق پا برسد كه تمام بدن را تا نصف ساق پا بپوشاند و بهتر آنست كه تا روى پا برسد.
و درازى سرتاسرى بايد بقدرى باشد كه بستن دو سر آن ممكن باشد و پهناى آن بايد به اندازه‌اى باشد كه يك طرف آن روى طرف ديگر بيايد.
مسأله ٥٧٨ - مقدارى از لنگ، كه از ناف تا زانو را مىپوشاند و مقدارى از پيراهن كه از شانه تا نصف ساق را مىپوشاند، مقدار واجب كفن است و آنچه بيشتر از اين مقدار در مسأله قبل گفته شد، مقدار مستحب كفن مىباشد.
مسأله ٥٧٩ - اگر ورثه بالغ باشند و اجازه دهند كه بيشتر از مقدار واجب كفن را - كه در مسأله قبل گفته شد - از سهم آنان بردارند، اشكال ندارد و احتياط آنست كه بيشتر از مقدار واجب كفن را از سهم وارثى كه بالغ نشده، بر ندارند اگر چه بعيد نيست جواز برداشتن به مقدار عمل به استحباب - مطابق شأن ميت - از جميع تركه، هر چند وارث غير بالغ باشد.
مسأله ٥٨٠ - اگر كسى وصيت كرده باشد كه مقدار مستحب كفن را از ثلث مال او بر دارند، يا وصيت كرده باشد ثلث مال را به مصرف خود او برسانند ولى مصرف آن را معين نكرده باشد، يا فقط مصرف مقدارى از آن را معين كرده باشد، مىتوانند مقدار مستحب كفن را از ثلث مال او بردارند.
مسأله ٥٨١ - اگر ميت وصيت نكرده باشد كه كفن را از ثلث مال او بردارند و بخواهند از اصل مال بردارند احوط و اولى آنست كه در تكفين او به مقدار واجب كفن كه قيمتش مطابق شأن ميت باشد اكتفا نمايند اگر چه بعيد نيست برداشتن كفن قيمتى واجب و مستحب از اصل مال جايز باشد.
مسأله ٥٨٢ - كفن زن بر شوهر است، اگر چه زن از خود، مال داشته باشد و همچنين اگر زن را به شرحى كه در كتاب طلاق گفته مىشود، طلاق رجعى بدهند و پيش از تمام شدن عده بميرد، شوهرش بايد كفن او را بدهد و چنانچه شوهر بالغ نباشد يا ديوانه باشد ولى شوهر بايد از مال او كفن زن را بدهد.