صحیفه نور
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ٩٠

همه سلاطین بى استثناء تقریبا، تقریبا بى استثنا، مردم خونخوارى بودند، حتى آنهائى که به عدالت معروفند، کسانى که اهل تاریخ هستند، مى‌دانند که همان انوشیروان عادل چه آدمى بوده است و چه آدم ظالمى بوده است تا رسید نوبت به زمان دیکتاتورى رضاخان و بعد از او هم بدتر از او: این پسر که حقیقتا خلف صدق او بود،اینها از مغول به ما بدتر کردند براى اینکه مغول به فرهنگ ما دیگر کار نداشت. مغول آمد یک چپاولى کرد و گذشت و رفت، بعد مردم مشغول شدند به کار خودشان. اینها ٥٠ سال بر ما حکومت کردند، حکومت جابرانه کردند و همه چیزمان را از دست دادیم به واسطه آنها. پنجاه سال خرابکارى آن هم با فریادهاى تمدن بزرگ، ٥٠ سال بى فرهنگى، آن هم با فریاد فرهنگ کذا، ٥٠ سال جنایت، آن هم با فریاد عدالت اجتماعى، ٥٠ سال اختناق، آن هم با فریاد آزادى، آزاد زنان! و آزاد مردان! اینها همه چیز ما را شکستند و از بین بردند، خزانه ما تهى شد از جواهرات ایران، یک مقدار آن را رضا خان برد، یک مقدار آن را این پسر برد و اموال این ملت را برداشتند و بردند در خارجه و یلاها درست کردند - عرض مى‌کنم - الان هم در آنجاها ویلاها دارند، در آن بانک‌ها خصوصاً بانک سوئیس اینها زیاد از اموال ملت دارند و ما انشاالله در آتیه نزدیکى بررسى در این امر را خواهیم کرد و انشاالله خود او را خواهیم، اگر تحویل ندادند، محاکمه غیابى مى‌کنیم و اموالى که اینجا دارد، مصادره مى‌کنیم. اموالى که در بانک‌هاى خارجى دارد، اموال آنها را هم توقیف مى‌کنیم انشاالله.

وظیفه همه اقشار ملت شرکت در نوسازى ویرانه‌هاست

در هر صورت این مقدارى که تا حالا شده است و به وحدت کلمه شده است، خیانتکارها و دزدها و خرابکارها را بیرون کردیم. براى ما الان یک مملکتى گذاشتند، وارث یک مملکتى هستیم که نه یک فرهنگ مستقل مترقى دارد، نه یک ارتش مستقل دارد، نه یک کشاورزى دارد. کشاورزى را دیدید که به چه حالى در آوردند و ایران را بازار قرار دادند براى جاهاى دیگر و همه چیزهاى این مملکت تقریباً به هم ریخته است الان از حالا به بعد وقت ساختن این خرابه است. در وقت ساختن این خرابه ما همه موظف هستیم، من که یک طلبه هستم موظفم، آقایان علماى اعلام در بلاد و مراجع موظفند، شما آقایان هم که اهل علم و جز علما هستید شما هم موظف هستید، روشنفکرها هم موظف هستند، همه اقشار ملت، یعنى یک مساله‌اى است که نه روحانیت به تنهائى مى‌تواند، نه دولت به تنهائى مى‌تواند، نه وکلاى عدلیه مى‌توانند، نه دادگسترى مى‌تواند، هیچ کس به تنهائى نمى‌تواند این کار را انجام بدهد - تا - همین طورى که به تنهائى نمى‌شد رفع فساد کرد و ملت با هم شدند تا رفع فساد را تا حدودى کردند و انشاالله کنند، براى ساختن ایران هم همه ملت باید شرکت کنند، کشاورز در حد کشاورزى، زارع در حد زارع بودن، اهل صنعت در حد صانع بودن و همه اقشار ملت از دولت و غیر دولت گرفته، اینها باید با هم همکارى بکنند و برادرانه دست به هم بدهند و این خرابه‌اى که براى ما گذاشتند، از سر بسازند و آبادش کنند.