صحیفه نور
 
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص
٢٧٠ ص
٢٧١ ص
٢٧٢ ص
٢٧٣ ص
٢٧٤ ص
٢٧٥ ص
٢٧٦ ص
٢٧٧ ص
٢٧٨ ص
٢٧٩ ص
٢٨٠ ص
٢٨١ ص
٢٨٢ ص
٢٨٣ ص
٢٨٤ ص
٢٨٥ ص

صحیفه نور - خمینی، روح الله - الصفحة ١٠٨

صحیح بکند، اما بچه باید چه جور باشد تا آخر، تربیت باید چه جور باشد تا آخر، زمان حمل و زمان رضاع اصلاً مطرح نیست در سایر رژیم‌ها. اسلام یک همچو چیزى است که وقتى که انسان بزرگ شد معاشرت خودش با برادرش، معاشرت خودش با پدر و مادرش، معاشرت پدر و مادر با پسر و معاشرت این دو تا با همسایگان، معاشرت اینها با همشهرى‌ها، معاشرت اینها با همدین ها، اینها با خارجى‌ها، همه اینها در اسلام هست و اسلام یک حکومتى است که یک جنبه‌اش حکومت سیاسى است و یک جنبه‌اش حکومت معنوى. یعنى دو طرف دارد انسان، دو وضع دارد انسان، دو رو دارد انسان، یک روى مادى، اسلام در این روى مادى در همه جهاتش احکام دارد، یک روى معنوى که اصلاً مطرح نیست در رژیم‌ها که انسان را تربیت‌هاى معنوى و تهذیبى بکند تا برسد به مرتبه اى که دیگر هیچ کس نمى‌داند الا الله. تا آن جا اسلام همین طور کشیده دست مردم را گرفته و برده است تا برساند به ملکوت اعلى سایر رژیم‌ها اینطور نیستند.

جدا کردن دین از سیاست توطئه استعمار

مقصود من این بود که قضیه سیاست یک مطلبى نیست که در اسلام مطرح نباشد، این معنا که دین از سیاست جداست، این مطلبى است استعمارى‌ها انداخته‌اند در دهن مردم و مى‌خواهند به واسطه این، دو فرقه را از هم جدا کنند یعنى آن‌هایى که عالم دینى هستند علیحده‌شان کنند و آنهایى که غیر عالم دینى هستند علیحده‌شان کنند سیاسیون را از سایر مردم جدا بکنند تا استفاده‌هایشان را بکنند اگر قوا با هم مجتمع بشوند آنها مى‌دانند که با اجتماع قوا نمى‌توانند اینها منافعى را که مى‌خواهند ببرند و لهذا دامن به این تفرقه‌ها زده‌اند زیاد. اول همین معنا که دین از سیاست جدا ست. قبل از آن معنا اصلش دین افیون است، دین افیون مردم است، آخوندها دربارى هستند. جدا کردند، اصلاً دین را در نظر مردم متزلزل کردند.

قیام انبیا عبارت بود از ستیزه با مستکبرین و قلدرها و حمایت از مستضعفین

در صورتى که کسى اگر ملاحظه کرده باشد اینهایى که ادیان را در دنیا آورده‌اند، حضرت ابراهیم سلام الله علیه، حضرت موسى سلام الله علیه، حضرت رسول صلى الله علیه و آله، اینها ببینیم از چه طایفه‌اى بودند، چکاره بودند. آیا اینها را، حضرت موسى را فرعون روى کار آورده است؟! یا حضرت موسى یک شبانى بوده، از اینجا رفته سراغ فرعون. حضرت موسى رفته و فرعون را خواسته بکوبد و فرعونیت او را از دستش بگیرد یا فرعون او را برده پیش خودش تا اینکه مردم را خواب بکند؟ حضرت موسى مردم را آگاه کرد وبیدار کرد و با آن بیدارى به فرعون حمله کرد و آن کارهایى که کرد. خود پیغمبر ما - پیغمبر ما - هم شبانى کرده است، هم از همین توده مردم از همین توده طبقه سه بوده است و از اول که قیام کرده بر ضد قلدرها، بر ضد دیکتاتورها که در آن زمان در جزیره العرب عبارت از قریش بودند و یک طوایف دیگر بر ضد آنها قیام کرده نه اینکه آنها این را