مسائل روز هستند، غلبه مى‌کنند بر چهره حقه که وارد بر مسائل روز نیست. تربیت و تعلیم همه جانبه باید باشد یعنى آن مقدارى که کشور احتیاج به آن دارد، انسان احتیاج به آن دارد، خود شخص احتیاج به آن دارد باید تعلیم و تربیت در آنجا به همه ابعاد باشد.

دستورات تربیتى اسلام در برگیرنده تمام ابعاد وجود انسان است‌

اسلام، اگر چنانچه مطالعاتى دارید و انشاءالله دارید در اسلام و در قرآن، اسلام فقط عبادت نیست، فقط تعلیم و تعلم عبادى و امثال اینها نیست، اسلام سیاست است اسلام از سیاست دور نیست، اسلام یک حکومت بزرگ بوجود آورده است، یک مملکت بزرگ بوجود آورده است، اسلام یک رژیم است، یک رژیم سیاسى است منتها سایر رژیم‌ها از بسیارى از امور غافل بودند و اسلام از هیچ چیز غافل نیست یعنى اسلام انسان را تربیت مى‌کند به همه ابعادى که انسان دارد. بعد مادى دارد، راجع به بعد مادى تصرفاتى دارد، بعد معنوى دارد، راجع به معنویات صحبت دارد بالاتر از آن دارد، بالاتر از آن صحبت دارد یعنى از آنوقتى که ازدواج حاصل نشده است بین پدر و مادر، اسلام براى ساختن انسان دستور دارد که چه زنى را انتخاب کند چه مردى را آن زن انتخاب کند، وضع اخلاقى‌اش چطور باشد، وضع دیانتش چطور باشد. یک نفر زارع وقتى مى‌خواهد خواهد یک زراعتى بکند و یک تخم را در یک زمینى کشت بکند این زمین را باید ملاحظه بکند، آن چیزهائى که موجب تربیت این است باید ملاحظه بکند، این چیزهایى که وقتى ظهور پیدا کرد این مثلاً نبات، باید آنها را ملاحظه کند که چه چیز مفید با این است چه چیزهایى مخالف با این است، از آن رد بکند، باید همین طور مواظبت کند تا وقتى که رشد کرد و به ثمر رسید. اسلام همین معامله را با افراد انسان کرده است یعنى معامله یک نفر زارع که مى‌خواهد یک کشتى بکند و مى‌خواهد از آن استفاده بکند، از قبل از آنکه کشت بشود، دستور دارد که پدر ومادر چه جور باید باشند یعنى ازدواج چه جور باید باشد. این براى این است که ملاحظه عاقبت این امر را کرده است که اگر پدر و مادر یکى از آنها مثلااخلاقش فاسد باشد، اعمالش اعمال غیر انسانى باشد، این بچه هایى که پیدا مى‌شود، به واسطه وراثتى که هست در کار اینها در او تاثیر دارد و لهذا مثل یک کشتکار بسیار دقیق بسیار دلسوز، اسلام به نوع انسان مراعات کرده است و از آن اول تا زمانى که ازدواج مى‌شود، ازدواج که شد چه ترتیبى در ازدواج است، بعد در قضیه لقاح چه جور آداب، آداب بسیار در آنجاهست، بعد در زمان - عرض مى‌کنم - رضاع آداب بسیارى در آن جا هست، بعد در دامن مادر آدابى هست که بعد در ظل پدر آدابى هست، بعد در مدرسه آدابى هست، بعد در اجتماع آدابى هست، این بچه را از آنوقتى که باز به دنیا نیامده مراعات کرده تا برسد به مرتبه عالى و براى همه اینها دستور دارد و سایر رژیم‌هاى عالم، سایر دولت‌هایى که در عالم هست، به اینها اصلش کارى ندارد، آنها فقط یک کارى دارند و آن این است که این اجتماع مثلا به نفع خودشان یک آرامى پیدا کند تا چپاول کنند مردم را، یا آن هم که بسیار خوب و عادل است کارى به این مسائل ندارد، فقط راجع به این دارد، مسائل اجتماعى خودش را مثلاً یکقدرى‌