من از شما تشکر مى‌کنم که براى تفقد از من و از ملت مستضعف ما به ایران آمدید تا از نزدیک وضع نهضت ما را ببینید. شما اگر در زمان سلطنت طاغوتى آمده بودید وضع را طور دیگر مى‌دیدید، خیابان‌هاى ما را از کشته‌ها فرش مى‌دیدید، زندان‌هاى ما را از مستضعفین و از علما و از روشنفکران مملو مى‌دیدید، مطبوعات ما را در حال سانسور و اختناق مى‌دیدید، ملت ما را زیر بار ظلم و جور مى‌دیدید. مامورین شاه در همه شوون مملکت ما دخالت مى‌کردند و مامور بودند از طرف اجانب و از طرف ابرقدرت‌ها خصوصا آمریکا که با ملت ما آن کنند که کردند. ملت ما را در حدود پنجاه و چند سال این پدر و پسر به خاک و خون کشیدند. شما اگر در آنوقت آمده بودید به ایران، ایران را یک قتلگاه عمومى مى‌دیدید و تمام ایران را یک زندان عمومى مى‌دیدید. الان آمده‌اید که ملت ما بحمدالله با بیدارى، اتکال به خداى تبارک و تعالى، وحدت کلمه بر طاغوت پیروز شد. بر طاغوتى که تمام قدرت‌ها را داشت و تا دندان مسلح بود و از اجانب استظهار مى‌کرد و آنها پشتیبان او بودند و ملت ما هیچ نداشت جز قوه ایمان و اراده آهنین. با وحدت کلمه وقدرت ایمان ما برابر قدرت‌ها غلبه کردیم و آنها را به عقب راندیم. شما در وقتى آمدید که ما بحمدالله جمهورى اسلامى را به راى عمومى رساندیم. شما در وقتى آمدید که ملت ما به اکثریت قریب به اتفاق راى به جمهوریت اسلامى دادند و از آن پیرمردهاى هشتاد ساله، معلولین، اشخاصى که در بیمارستان‌ها بودند، اشخاصى که با چرخ مى‌آوردند آنها را پاى صندوق، همه و همه راى دادند بر جمهوریت اسلام، این نبود جز اینکه ملت ما اسلام را براى خودش یک پایگاه آزادى و استقلال مى‌داند و لهذا باعشق و علاقه به آن راى بدهند. شما در وقتى وارد شدید به مملکت ما که آثار آن دیکتاتورى‌ها مرتفع شده است، اگر در آنوقت آمده بودید چیزهاى عجیب مى‌دیدید و الان که آمده‌اید در امان، بین برادرهاى خودتان آمده‌اید و هیچ کس به شما تعرض نمى‌کند. در آن زمان امکان نداشت که شما پیش من بیائید یا این برادرهاى دیگر پیش من بیایند،امکان نداشت که یک اجتماعى ما داشته باشیم، امکان نداشت که بتوانیم صداى خودمان را درآوریم، شکایت خودمان را به عالم برسانیم و لهذا ما در خارج از مملکت خودمان شکایت‌هاى خودمان را به