یک قدرى بالاتر راى بدهند و از بیست میلیون و قدرى بالاتر، صد و چهل و چند هزار مخالف. در صورتى که در قم که ما بودیم، آمدند گفتند که یک زنى تقلب کرده است، و تقریبا شاید این هشتاد رایى که در قم انداختند یک مقداریش هم راجع به آن تقلب مى‌شود و گرنه قومى صددرصد موافق اسلام هستند، قومى نمى‌شود مخالف اسلام باشد. این هشتاد راى یا از خارج، خوب در قم از خارج هم بودند، یا از خارج این عناصر فاسده هستند، یا آن تقلبى که آن زن کرده است در بعضى جاهاى دیگر هم شاید شده باشد. امروز از کردستان هم گفتند که آمده‌اند، بعضى از کرمانشاه هم آمده‌اند که در آراء اینجا هم تقلب شده است، والا آنجا هم راى بیشتر بود. ما توقع صد درصد داشتیم البته، ولکن این هم صد در صد است، صد در صد. در صورت اینطور است. در بین اینها (در یک روزنامه بود دیدم که یا کسى نقل کرد که) یک نفر گریه مى‌کرد و از او پرسیدند علت گریه را، گفت من اشتباه کردم و راى منفى دادم، در صورتى که مى‌خواستم راى مثبت بدهم و من جهنمى شدم. در هر صورت دو مساله هست یک مساله عدد است که در تاریخ همچو عددى نمى‌توانند نشان بدهند که از سى‌وچند میلیون جمعیت، بیست میلیون راى بدهند، یک جهت هم کیفیت است که بالاتر است. یک وقت این است که مردم مى‌روند راى مى‌دهند، یک وقت علاقه و عشق دارند. این شانزده ساله کمترها که بعضى شان اینجا پیش من هم آمدند به قدرى ناراحت بودند از اینکه چرا ما نباید راى بدهیم. اینها از اینکه راى نداده‌اند و نباید راى بدهند،از این ناراحت بودند و مردم با یک عشق و علاقه‌اى راى دادند که این کیفیت هم هیچ سابقه ندارد. پس رفراندم ما نه در کیفیت سابقه دارد و نه در کمیت.

آتشى را که خدا افروخته است، روشن نگهش داریم

بعدها هم اگر این عشق و علاقه اسلامى محفوظ بماند، در سایر چیزها هم همین طوریم. واگر خداى نخواسته این عشق و علاقه اسلامى یک وقت سستى پیدا کند و محفوظ نماند، آنوقت نمى‌دانم چه خواهد شد. البته ما مراحلى پیش داریم. مرحله مجلس موسسان در پیش است و مرحله انتخابات هم در پیش است و دیگر زمان سابق نیست که به ما تحمیل بکنند. ما خودمان هستیم، با پاى خودمان مى‌رویم و راى مى‌دهیم، نه کسى به ما تحمیل مى‌کند و نه زورگوئى هست در کار، عشق و علاقه، اگر این عشق و علاقه‌اى که در رفراندم بود باقى‌اش بداریم یعنى نهضت را افروخته نگه بداریم نگذاریم خاموش بشود، اگر این باقى بماند در آن دو مرحله هم ما برد داریم و وکلائى که مى‌خواهیم بفرستیم به مجلس موسسان و بعد هم به مجلس شورا، وکلائى هستند، مى‌شوند که صد در صد ملى، متدین، نه منحرف به چپ و نه منحرف به راست هیچ نباشند، از خودمان باشند و مصالح خودمان را در نظر بگیریم.

واگر خداى نخواسته سستى پیدا بشود، آنوقت البته خطر هست که آن وکلاى غیر صالح هم به ما تحمیل کنند، یعنى بروند به مجلس. در هر صورت آنى که الان مهم ماست این است که این آتشى که افروخته شده و این را خدا افروخته است، این بشر نمى‌تواند، یک آتشى است که خدا افروخته است،