درود بر شما جوانان نیرومند. سلام بر شما سربازان اسلام. من از شما تشکر مى‌کنم که در صف اسلام دین خودتان را به اسلام ادا کردید و خواهید کرد. چرا ما را از شما دور نگه داشتند؟ چرا در مدت پنجاه سال ما شما را نباید ببینیم و شما ما را نباید ببینید؟ جز این بود که ما مى‌خواستیم شما را مستقل، آزاد و مملکت شما دست خودتان اداره بشود؟ کشور شما به دست خودتان اداره بشود؟ و آن‌ها نمى‌خواستند این مسائل را و لهذا روحانیت را از شما جدا کردند و شما را از روحانیت. چرا اینها مى‌خواستند با اسلام شما آشنا نباشید؟ چرا اینها مى‌خواستند با روحانیت روبرو نشوید؟ آنها اسلام را مخالف مصلحت خودشان مى‌دانستند. روحانیت را مخالف حرف‌هائى که مى‌خواستند بزنند مى‌دانستند. آنها مى‌خواستند مخازن ما را ببرند، اسلام و روحانیت مخالف حرف‌هائى که مى‌خواستند بزنند مى‌دانستند. آنها مى‌خواستند مخازن ما را ببرند، اسلام و روحانیت مخالف بود. آنها مى‌خواستند ارتش ما را تبع ارتش اجنبى قرار دهند، اسلام و روحانیت مخالف بود. روحانیت مخالف بود با این رژیم طاغوتى. از اول که این رژیم پیدا شد، قیام‌هاى پى در پى روحانیت که از اصفهان، از آذربایجان، از طاغوتى از سایر بلاد ایران، از خراسان، قیام‌هاى پى در پى نشان دهنده این مطلب بود که روحانیت با این رژیم مخالف بود، چرا مخالف بود؟ براى اینکه این رژیم، رژیم شیطانى بود و در نظر داشت مملکت ما را عقب نگه دارد. چرا مملکت ما را نگذاشتند جلو برود؟ چرا نیروهاى انسانى ما را نگذاشتند شکوفا بشود؟ براى اینکه آنها از انسان مى‌ترسند. اجنبى‌ها نمى‌خواهند در این بلاد انسان باشد، آنها مى‌دانند که اگر یک انسان متعهد باشد نمى‌گذارد اینها آنطور که مى‌خواهند عمل کنند نمى‌گذارند که همه چیز ما را به باد بدهند. آنها نگذاشتند دانشگاه‌هاى ما شکوفائى پیدا کند، آنها حوزه‌هاى دینى ما را نگذاشتند به اعمال خودشان براى اسلام و براى مسلمین دنبال کنند.

راى من و هر مسلمان دیگرى جمهورى اسلامى است

شما جوانان که تاکنون در این نهضت شرکت داشتید، من به شما درود مى‌فرستم، لکن نیمه راه است، راه باز باقى مانده است. شما جوان‌ها، شما نیروهاى جوان باید این نیمه راه دیگر را هم با قدرت پیش ببرید. باید با وحدت کلمه، با اسلام، با ایمان، از این نهضت تا اینجا که آمده‌اید، از اینجا به