یکى از آثار این نهضت این شد که ما با رخسارهایى مواجه مى‌شویم که قبلاً به واسطه قعالیت‌هایى که عمال اجانب و خود اجانب در مدت‌هاى طولانى کرده بودند از هم جدا بودیم، همه قشرها از هم جدا بودند. ما یعنى روحانیت ، با شما یعنى اطباى ارجمند، قوه مان فرق دارد با آنهاى دیگر. العلم العلمان : علم الابدان و علم الادیان روح. جسم با هم وحدت دارند، جسم ظل روح است، روح باطن جسم است، جسم ظاهر روح است، اینها با هم یکى هستند، جدایى از هم ندارند. همانطورى از هم ندارند. همانطورى که جسم انسان و روح انسان وحدت دارد باید طبیب جسمى و طبیب روحى وحدت داشته باشند. اینها باید یک باشند و مع الاسف ما را از هم جدا کردند، ما را از همه اقشار جدا کردند. روحانیت را یا به نسیان، به طاق نسیان سپردند یا لکه دار کردند. شما را از نظر ما انداختند، ما را از نظر شما انداختند. این خیانتى بود که در عرض قریب سیصد سال اجانب با کارمنداهاى خودشان، با عمال خودشان انجام دادند. دانشگاه را از مدارس ما جدا کردند بلکه هر یک را مخالف دیگرى کردند. اقشار ملت ما را از هم جدا کردند. این خیانت بزرگى بود که به ما و به ملت ما کردند تا ما را به این روزها نشاندند، نه تنها اقشار یک ملت را از هم جدا کردند، ملت‌ها را از هم جدا کردند به طورى که ملت ایران با ملت ترکیه هیچ روابط ندارد. اصولاً، اگر مخالف نداشت موافقت هم نداشت، بى تفاوت بود. اگر مصیبتى به برادرهاى ترک ما مثلاً مى‌رسید یا عرب ما، برادرهاى فارس ما بى تفاوت بودند و به عکس اگر به ما مصیبتى مى‌شد، اینها بى تفاوت بودند. این بى تفاوتى از همین عمال اجانب و خود اجانب ایجاد شد که تا توانستند مخالفت ایجاد کنند و اگر نتوانستند غفلت ایجاد کنند و ما را غافل کردند از مقدرات خودمان، غافل کردند، از مقدرات برادرهاى خودمان هم غافل کردند. ما باید از این به بعد این هوشیارى که ملت ما پیدا کرده است جدیت کنیم که این ادامه پیدا کند.

انسان‌هاى ما را یا از ما گرفتند و یا به مراکز فحشا کشیدند

ما صدمه این غفلت‌ها را سیصدسال است که داریم مى‌خوریم. پنجاه و چند سال است که