بنده در این مدت که از ایران خارج بودم و دعاگوى همه آقایان بودم و حالا که برگشتم به خدمت آقایان براى خدمتگزارى، خدمت به روحانیت، خدمت به آقایان علماء و فضلاء، خدمت به جامعه ایرانیها، حالا مى‌بینم که رفقائى که ما داشتیم، با ریش سیاه اینجا گذاشتیم با ریش سفید تحویل مى‌گیریم. مااشخاصى در زندان داشتیم که وقتى که از پیش ما رفتند در زندان، سالم بودند، قوى بودند، وقتى که از زندان بیرون آمدند، آنهائى که زنده مانده‌اند و از زندان بیرون آمده‌اند، ضعیف شده‌اند، پیرمرد شده‌اند، مریض شده‌اند.

این نیروهاى انسانى که از دست ما رفته است، این از همه چیزها بالاتر بود. جنایاتى که سلسله پهلوى در جامعه ما کرد، شاید هیچ جنایتى بالاتر از این جنایت نبود که نیروهاى فعاله انسانى ما را یا از بین بردند یا فعالیت آنها را خنثى کردند براى مدت‌ها ى زیاد. آنهائى که باید به این امت خدمت کنند مثل علماى اعلام و اشخاص روشنفکر، اینها را در زندان بردند، ده سال پانزده سال، پنج سال در زندان اینها را بردند، صرف نظر از آن زجرهائى که به اینها کردند، آن خلاف انسانیت‌هائى که با این اولیاء خدا کردند، این نیرو را هدر دادند، یعنى نیروئى که باید در جامعه فعال باشد اگر مدرس است، عده‌اى را تربیت بکند، اگر محصل است خودش تربیت بشود، اگر فعالیت‌هاى سیاسى دارد، فعالیت سیاسى بکند، فعالیت‌هاى مذهبى دارد فعالیت‌هاى مذهبى بکند، تمام اینها را اینها به هدر دادند.

اداى حق الناس، شر ط قبولى توبه شاه

گاهى گفته مى‌شود، گفته مى‌شد به اینکه خوب، شاه مى‌آید توبه مى‌کند و توبه هم کرد، خوب، دیگر چه مى‌گویید؟ خدا که توبه را قبول مى‌کند، شماها چه مى‌گویید دیگر؟ این را من کرارا عرض کردم که اولا توبه شرایطى دارد که تا آن شرائط تحقق پیدا نکند، خداى تبارک و تعالى قبول نمى‌کند. آنچه بى شرط، خداى تبارک و تعالى قبول مى‌کند، آن چیزهائى است که مربوط به حقوق الله است کسى نماز نخوانده، کسى روزه نگرفته، کسى حج نرفته است، اینها چیزهائى است که اگر توبه بکند شرطى ندارد، توبه‌اش را قبول مى‌کند. و اما حقوق ناس، حقوق ناس را توبه‌اش را تا این حق رد نشود قبول