وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٧ - ج) مفهوم «عبادت»
بنابراين هرگاه قرآن مجيد مىگويد اگر از آنها سؤال كنى خالق و مدبّر عالم كيست، مىگويند خداست، منظور مدبّر آسمانها و زمين است، چرا كه آيات قرآن با هم تناقض و تضادّى ندارد.
آيا با اين برداشتهاى سستى كه سران وهّابيّت از آيات قرآن به خصوص واژه «إله» دارند، مىتوانند خون مسلمانان را مباح شمرده و اموال آنها را به يغما برند؟ راستى چقدر جان و مال مسلمان بىارزش شده است!!
ج) مفهوم «عبادت»
«عبادت» سوّمين واژه قرآنى است كه وهّابيان برداشت نادرستى از آن دارند. آنها با صراحت مىگويند: اگر كسى به سراغ صالحان برود كه آنها نزد خداوند براى او شفاعت كنند مصداق آيه شريفه ذيل مىباشد: «أَلا لِلَّهِ الدِّينُ الْخالِصُ وَ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِياءَ ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِيُقَرِّبُونا إِلَى اللَّهِ زُلْفى إِنَّ اللَّهَ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ فِي ما هُمْ فِيهِ يَخْتَلِفُونَ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي مَنْ هُوَ كاذِبٌ كَفَّارٌ». [١]
«آگاه باشيد كه دين خالص از آنِ خداست، و آنها كه غير خدا را اولياى خود قرار دادند، (دليلشان اين بود كه:) اينها را نمىپرستيم مگر براى اينكه ما را به خدا نزديك كنند. خداوند روز قيامت ميان
[١]. زمر، آيه ٣.