وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢ - ٥- جمود و مخالفت با هر پديده نوين
تعبير در مفهوم بدعت و عدم آشنايى به معنى فقهى آن و عدم شناخت امور عرفى از تكاليف شرعى.
كارى به گنبد و بارگاه براى قبور پيشوايان دين نداريم كه آن موضوع بحث ديگرى است، بلكه سخن از قبرستانهاى معمولى است هنگامى كه در عربستان به سراغ قبرستان مىرويم با زشتترين و زنندهترين صحنهها روبرو مىشويم، درست مانند يك بيابان بىآب و علف و سنگلاخ ناهموار و بىنظم، حتّى يك سنگ صاف روى هيچ قبرى نمىبينيد!
در حالى كه بناى ساده قبور يك امر عرفى در ميان تمام ملّتها و عقلاى جهان است، كه سعى دارند قبور مردگان را به صورتى درآورند كه احترام آنها حفظ شود، و هرگز تحقير و توهين نشوند، در اطراف آن درخت و گل و گياهى ترتيب مىدهند تا مايه آرامش بازماندگان آنها شود.
براى قبور شعرا و بزرگان علم و ادب ساختمان مناسبى در خور شأن آنها مىسازند، و براى هر كسى به تناسب حالش.
اين يك كار انسانى و عرفى است، نه بدعت است و نه شرك و نه بتپرستى بلكه احترام و آداب انسانيّت است، در حالى كه بدعت حرام افزودن چيزى بر دستورات دين است.
امروزه در همه جاى دنيا معمول است كه به مناسبت يك صدمين سال، بزرگداشتى براى فلان شاعر يا مخترع مىگيرند و اين كار سبب