وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٤ - آيا وهّابيّت به پايان عمر خود نزديك مىشود؟!
صريحتر بگويم ماركسيسم- از نظر يك جستجوگر آزاد فكر- مكتبى است متعلّق به گذشته كه بايد كم كم در «بايگانى تاريخ» قرار گيرد!
ماركسيسم تمام تجربههاى خود را بكار زده و با ناكامى در انجام تعهّدات خود در برابر جامعه بشرى روبرو شده، ماركسيسم از نظر منطقى و فلسفى ديگر يك مكتب زنده نيست و رؤياهايى كه «ماركس» و «انگلس» و «لنين» براى دنيا داشتند در بسيارى موارد بدون «تعبير» مانده يا نادرست از آب درآمده است!
ماركسيسم به تعبير ديگر، مكتبى است از «مُد» افتاده و كهنه، و جنبه ايدهآليستى آن امروز به طور كامل آشكار شده است.
ماركسيسم به سوى انزوا و چند دستهاى با دهها شاخه مختلف در كشورهاى دنيا، به شكلى درآمده است كه «ماركسيسم رفيق مائو» هيچ شباهتى به «ماركسيسم برژنف» ندارد و «كمونيسم رفيق تيتو» با «كمونيسم انور خوجه» و هر دو با «فيدل كاسترو» و هر سه با ...
متفاوت است». [١]
[١]. پايان عمر ماركسيسم، صفحه ١٠ و ١١- اين كتاب همان گونه كه در بالا آمد در سال ١٣٦٠ حدود ١٠ سال قبل از فروپاشى شوروى نگاشته شد و از طرف مؤسسه انتشاراتى «نسل جوان» انتشار يافت.