وهابيت بر سر دو راهى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٥ - و) بدعت در كتاب و سنّت
«مسند احمد» و «مستدرك الصحيحين» و «سنن بيهقى» و «المعجم الاوسط طبرانى» و «سنن ابن ماجه» نقل شده است. [١]
وهّابيون تندرو با مشاهده اين گونه احاديث، بىآن كه در معنى «بدعت» دقّت كنند، نخست با هر پديده جديدى به مخالفت برخاستند، تا آنجا كه دو چرخه را مركب شيطان خواندند و با نصب خطوط تلفنى به مخالفت برخاستند، و چون ديدند دنيا به سرعت به سوى صنعتى شدن پيش مىرود سرانجام در برابر پديدههاى صنعتى غرب تسليم شدند، نه فقط تسليم شدند بلكه غرق در آن شدند، و امروز كه به عربستان سعودى مسافرت مىكنيم، مىبينيم انواع اتومبيلهاى آخرين سيستم، وسائل مدرن تهويه، جالبترين وسائل منزل و حتّى انواع سوپرماركتها و خوراكهاى غربى همه جا را پر كرده، و صغير و كبير و عالم و جاهل از آن استفاده مىكنند.
در اين هنگام، مخالفت با اين «بدعتها»! را رها كرده، تنها به مخالفت با بدعتهايى كه از نظر آنان آب و رنگ مذهبى داشت به مخالفت برخاستند، مانند بناى بر قبور، مراسم بزرگداشت ميلاد پيامبر و بزرگان دينى، مراسم عزادارى بر شهيدان و امثال اينها، هر
[١]. مسند احمد، جلد ٤، صفحه ١٢٦؛ مستدرك، جلد ١، صفحه ٩٧؛ سنن بيهقى، جلد ١٠، صفحه ١١٤؛ سنن ابن ماجه، جلد ١، صفحه ١٦ و معجم طبرانى، جلد ١، صفحه ٢٨.