علاوه بر اين، روايت ٨ و ٩ و ١٠ همين باب، و روايات ١ و ٢ و ٣ و ٤ و ٥ و ٦ از باب هشتم از ابواب «ما يجب فيه الخمس» نيز حكايت مى‌كند كه بعضى از امامان نه تنها خمس را تحليل نكردند، بلكه آن را با صراحت براى صرف در مصارف لازم مطالبه فرمودند.

از اين روايات بخوبى استفاده مى‌شود كه موضوع، جنبه هميشگى و همگانى نداشته بلكه همانند معاف شدن از پاره‌اى از مالياتها مخصوص به شرايط معيّنى بوده است.

***

سوم‌ آنچه مربوط به شخص معيّنى بوده است، يعنى شخص خاصّى، خدمت امام عليه السلام رسيده و امام با در نظر گرفتن وضع حال او، وى را از خمس معاف كرده است.

نمونه اين موضوع، حديث ١٣، باب ١- از ابواب‌