احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦٧ - ١٣ ضمانت افراد عادى كه طبابت مىكنند

١٤. اخذ برائت براى رفع ضمان‌

سؤال ٤٢٦- در صورتى كه بيمار يا ولىّ او به پزشكى كه در كارش متخصّص و داناست، اجازه معالجه دهد، آيا در صورت مرگ بيمار، پزشك ضامن است؟

جواب: در صورتى كه پزشك از پيامدهاى احتمالى برائت جويد، و در كار خود كوتاهى و سهل‌انگارى نكرده باشد، ضامن نيست.

سؤال ٤٢٧- اگر بيمار كاملًا بيهوش باشد، آيا مى‌توان از خويشان بالغ وى اجازه گرفت؟

جواب: مى‌توان از ولىّ او اجازه گرفت.

سؤال ٤٢٨- به طور كلّى، و در تمام روشهاى تشخيصى و درمانى، اگر پزشك قبل از انجام هر عملى به خود بيمار و يا ولىّ او- اگر بيمار بالغ يا عاقل نباشد- متذكّر شود كه اين روشها از يك طرف ممكن است بى‌فايده باشد و وقت و مال او را به هدر دهد، و از طرف ديگر ممكن است عوارض متفاوتى براى او داشته باشد. و بدين ترتيب، پزشك با ذكر اين مطلب، قبل از هرگونه معاينه و دستور روش‌هاى تشخيصى و درمانى و تجويز دارو، در قبال خسارات و عوارض احتمالى از خود كاملًا سلب مسئوليّت كند، و بيمار چه از روى ناچارى و چه از روى تمايل و يا به ظاهر از روى تمايل، اين شرط را قبول نمايد، آيا در صورت اشتباه سهوى پزشك، طبيب نسبت به هزينه‌هاى بيهوده، بى‌فايده بودن، يا عوارض ناشى از روشهاى تشخيصى و درمانى، مسئول است؟ در صورتى كه وى حدّ اكثر تلاش خود را بكند چطور؟

جواب: اگر از آنها اجازه گرفته، و در برابر اين گونه امور از خود سلب مسئوليّت نموده، ضامن نيست.

سؤال ٤٢٩- در فرض سؤال فوق اگر بيمار، كاملًا بيهوش باشد، و در حال‌