احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٤ - الف) پيوندهاى مجاز

ندارد، و امّا در غير مسلمان مطلقاً جايز است. و در مورد اعضاى اصلى مانند مسأله ٢٨٢ است.

٣. وصيّت به پيوند اعضا

سؤال ٣٠٠- آيا اهداى اعضاى بدن، مثل قلب، كليه و چشم، بعد از فوت و با موافقت ورثه جهت پيوند به انسان زنده ديگرى جايز است؟

جواب: در موارد ضرورت اشكالى ندارد.

سؤال ٣٠١- آيا انسان بالغ مى‌تواند وصيّت كند كه پس از مرگ اعضاى بدنش را (مانند قلب و كليه و ...) بدون اخذ وجهى به بيماران نيازمند داده، سپس او را دفن كند؟ آيا مى‌تواند شرط كند كه اعضا را بفروشند و در مواردى كه وصيّت مى‌كند خرج كنند؟

جواب: اين وصيّت تنها در صورتى نافذ است كه ضرورتى ايجاب كند كه اعضاى بدن او را بردارند. و بهتر آن است كه رايگان در اختيار نيازمندان بگذارند، هرچند گرفتن پول به صورتى كه در بالا گفته شد مانعى ندارد.

سؤال ٣٠٢- آيا انسان مى‌تواند وصيّت كند اعضاى بدنش را بعد از وفات، به مسلمانى كه اعضاى مهمّ بدنش مثل قلب و غير آن در خطر است اهدا كنند، به بيمار غير مسلمان چطور؟

جواب: در مورد مريض مسلمان، در فرض مسأله اشكالى ندارد، و امّا در مورد مريض غير مسلمان جايز نيست؛ مگر اينكه هدف مهمترى در كار باشد، يا اينكه كننده از كفّار باشد.

سؤال ٣٠٣- اگر شخصى وصيّت كند بعد از وفات، اعضاى قابل پيوندش را به بيماران پيوند زنند، آيا مجاز به اين كار هستيم؟

جواب: اگر موجب نجات جان مسلمانى از مرگ يا بيمارى مهمّى گردد جايز است.