احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٦١ - ٧ ضمانت پرستاران

برائت (به طور عام يا خاص) كند ضامن نيست، و بدون اخذ برائت ضامن است.

و در صورت سهل انگارى و عدم حذاقت مطلقاً ضامن است.

سؤال ٤٠٧- اگر تزريق آمپول منجر به عارضه، يا فوت شود، آيا تزريق‌كننده در موارد ذيل ضامن است؟

الف) اشتباه در تجويز پزشك باشد.

ب) تزريق‌كننده مجوّز قانونى دارد؛ امّا قواعد تزريقات را رعايت نكرده باشد.

ج) تزريق‌كننده مجوّز قانونى دارد؛ و قواعد تزريقات را نيز رعايت كرده است.

د) تزريق‌كننده مجوّز قانونى ندارد.

جواب: در مورد اوّل پزشك و در مورد دوم تزريق‌كننده ضامن است. در مورد سوم چنانچه مرگ يا عارضه، ناشى از خطاى تزريق‌كننده باشد، او ضامن است؛ مگر اينكه قبلًا به طور خصوصى يا به طور عام از بيماران خود برائت گرفته باشد، و اگر به خاطر عيب و علّت غير عادى در بيمار بوده، ضامن نيست. و در مورد چهارم تزريق‌كننده ضامن است.

سؤال ٤٠٨- اگر خون گرفتن منجر به عارضه گردد، چه حكمى بر آن مترتّب است؟

جواب: مانند مسأله سابق است.

سؤال ٤٠٩- عدم رعايت بهداشت توسّط پزشك يا پرستار در هر بخش، ممكن است موجب ضرر و زيان به بيمار شود. آيا چنين كارى ضمان‌آور است؟

جواب: در صورتى كه از حدّ معمول و متعارف پزشكى كمتر رعايت كنند، و بيم انتقال بيمارى برود، موجب ضمان است.