احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩ - ضمان دندان پزشك

سؤال ١٤٠- غالباً و به ويژه در درمانگاه‌هاى دولتى، به بيماران توصيه مى‌شود كه فلان دندان قابل معالجه است، و لذا اصرار بر نكشيدن آن مى‌نمايند؛ آيا كشيدن دندان در اين حالت براى پزشك ضمانت دارد؟ اگر به خاطر وضع اقتصادى يا عدم بينش فرهنگى انجام شود، چه حكمى دارد؟

جواب: در صورتى كه دندان خراب است، و بعضى به علل مختلف ترجيح مى‌دهند آن را بكشند، و طبيب توجيه لازم را نموده، ولى بيمار اصرار در كشيدن آن دارد، اشكالى ندارد.

سؤال ١٤١- معالجات دندان پزشكى ممكن است با شكست يا كوتاهى عمر دندان همراه شود، لطفا بفرماييد:

١. اگر دندان پزشك سعى كافى و دقّت لازم را نموده باشد، ولى در حين معالجه ضررهايى به دندان و دهان برسد، چه حكمى دارد؟

جواب: هرگاه اين گونه ضررها طبيعى باشد، و معمولًا در غالب موارد رخ مى‌دهد، ضامن نيست. در غير اين صورت، اگر از مريض برائت نگرفته باشد، ضامن است.

٢. هرگاه پس از معالجه، با وجود دقّت كافى در انجام وظيفه، عوارضى براى بيمار به وجود آيد چطور؟

جواب: مانند مسأله سابق است.

٣. در هر حال، آيا اتمام حجّت با بيمار قبل از معالجه لازم است؟

جواب: براى اينكه مشكلى براى طبيب پيش نيايد، بهتر است در هر حال از بيمار برائت بگيرد.

سؤال ١٤٢- بعضى از اعمال داندانپزشكى، مانند كاشت نگين فقط جهت زيبايى انجام مى‌شود. در صورتى كه دندانپزشك بداند بيمار اين عمل را براى جلب توجّه و نشان دادن به نامحرمان انجام مى‌دهد، مجاز به انجام آن خواهد