احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٩ - ٦ احكام نماز

بقيّه مانعى ندارد و نمازشان صحيح است.

سؤال ٥١٥- هرگاه در حال نماز دهان نمازگزار بيمار خون بيايد نمازش چه حكمى دارد؟

جواب: اگر خون در دهان بوده باشد موجب بطلان نماز نيست. ولى اگر به ظاهر لب به مقدار درهم (يك بند انگشت) يا بيشتر رسيده باشد بايد نماز را رها كند و دهان را آب بكشد و سپس آن را اعاده نمايد. و اگر كمتر از درهم باشد و با آب دهان آميخته شود و خارج گردد آن هم براى نماز اشكال دارد.

سؤال ٥١٦- بيمارى كه بنا بر عللى نمى‌تواند پس از ادرار محل را با آب بشويد، اگر با پارچه‌اى خود را تميز كند مى‌تواند نماز را بخواند؟

جواب: در فرض مسأله كه ضرورت است اشكالى ندارد.

سؤال ٥١٧- كسى كه ادرار و مدفوع وى غير ارادى است، با توجّه به اينكه هر لحظه امكان دارد از او ادرار يا مدفوع خارج گردد، علاوه بر اينكه اطراف عورتين و لباس او اكثر اوقات نجس است حتى اگر عوض كند مجدداً نجس مى‌شود چگونه نماز بخواند؟

جواب: با همان حال نماز بخواند، و در مورد وضو گرفتن مطابق دستورى كه در رساله توضيح المسائل مسأله ٣٢٩ داده‌ايم عمل كند.

سؤال ٥١٨- كسانى كه عمل جرّاحى روده بزرگ انجام داده، و محل خروج مدفوع را بسته‌اند، و مدفوع توسّط كيسه‌اى جمع‌آورى مى‌گردد. تكليف آنها در موقع نماز چيست؟

جواب: اگر كيسه به صورت محمول است اشكالى ندارد، و اگر بدن آلوده شود چنانچه عسر و حرجى نباشد آن را بشويند، و اگر عسر و حرجى است به همان حالت نماز بخوانند.