احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٧ - ١ تلقيح مجاز

رضاعى مى‌باشد، و به او محرم است.

خامساً: رابطه شرعى اين كودك از نظر نسب، ارث، محرميّت و نكاح با شوهر زن صاحب رحم چگونه است؟

جواب: فقط نسبت به او محرم است.

سؤال ١٩٧- بچّه دار شدن تعدادى از زوجين به دلايل طبّى، به طور طبيعى مشكل بوده، و لازم است كه از روشهاى درمانى مختلف براى كمك به آنها استفاده شود. يكى از اين روشها، لقاح خارج از رحمى مى‌باشد؛ به اين معنا كه تخمك را از زوجه و نطفه را از شوهرش گرفته و آنها را با هم مخلوط نموده، تا از اختلاط و امتزاج تخمك و نطفه، جنين حاصل شود، سپس اين جنين به رحم زوجه منتقل شود، تا حاملگى و بعد زايمان صورت گيرد. لازم به تذكّر است كه جنين‌ها هنگام انتقال به رحم، فقط ٢٤ تا ٤٨ ساعت از زمان لقاحشان گذشته، و داراى ٤ الى ٨ سلول مى‌باشند. گاهى از اوقات، تعداد جنين‌هاى حاصل از نطفه زن و شوهر بيش از حدّ نياز است، كه در اين صورت اضافه بر نياز منجمد شده، و پس از زايمان زن با رضايت زوجين، جنين‌ها از رده خارج و دور ريخته مى‌شود. از طرف ديگر، تعدادى از زوجها وجود دارند كه به دلايل طبّى، به هيچ وجه صاحب فرزند نمى‌شوند؛ امّا براى برخى از آنها، اين امكان از نظر طبّى وجود دارد كه جنين‌هاى مازاد دسته اوّل را در صورت عدم نياز زوجين، به رحم آنان انتقال داد. سؤالاتى كه در اين زمينه مطرح مى‌شود عبارتند از:

١. انتقال اين جنين‌هاى بارور نشده به رحم زن ثالث از نظر شرعى چگونه است؟

جواب: اين كار ذاتاً مانع شرعى ندارد؛ ولى چون مستلزم لمس و نظر حرام است تنها در صورت ضرورت جايز مى‌باشد.

٢. در صورت عدم نياز زوجين به جنين خود، آيا موافقت آنها براى هديه‌