احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥ - ٨ مسائل ديگر

طرف مقابل برائت گرفته، و در كارهاى خود كوتاهى ننموده باشد.

سؤال ٣٦- در مراكز آموزشى، درمانى و پزشكى دولتى دستياران، به ويژه در سالهاى نخست بايد با حضور و راهنمايى اساتيد خود اقدام به عمل جرّاحى كنند. چنانچه دستيار با اجازه استاد خود، يا به اين اميد كه استاد گفته: «شما كار را شروع كنيد، من هم مى‌رسم» به تنهايى يا به همراه ساير دستياران، عمل جرّاحى را شروع كنند و استاد حاضر نشود، و آسيبى به بيمار برسد كه ناشى از عدم حضور استاد است، چه كسى ضامن است؟

جواب: دستيار مسئول است؛ مگر اينكه تخلّف استاد از وعده‌اش سبب اين مشكل شده باشد كه در اين صورت هرچند دستيار مقصّر است، ولى مى‌تواند خسارتى را كه پرداخته از استاد كه او را مغرور ساخته (فريب داده) بگيرد.

سؤال ٣٧- در مراكز آموزشى كه براى آينده پزشك متخصص تربيت مى‌نمايند، به دليل كمى مهارت فى نفسه دستياران و دانشجويان، عوارض و خطراتى متوجه جان بيمار مى‌گردد؛ اگر احياناً نقص عضوى واقع شود، يا بيمار فوت كند، آيا دستيار مربوطه ضامن است، يا پزشك مسئول، و استاديار مربوطه؟

جواب: اگر دستيار در كار خود مستقل و از خطرات آگاه باشد ضامن است، و اگر به صورت آلت دست استاد باشد ضامن نيست.

٨. مسائل ديگر

سؤال ٣٨- اگر دانشجوى پزشكى از اسرار استادش، كه پزشك است آگاه باشد، و فساد اخلاقى او را بداند، وظيفه‌اش چيست؟ در حالى كه بقيّه او را كاملًا مؤمن مى‌دانند، و در مسائل بسيارى به او مراجعه مى‌كنند.

جواب: او بايد به وظيفه خود عمل كند و كارى به ديگران نداشته باشد.

سؤال ٣٩- پيروى از دستورات اساتيدى كه مقيّد به ضوابط شرعى نيستند،