احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٢٢ - ١١ مراجعه به پزشك غير همجنس
اگر با يك سرى تمهيدات لازم بتوانيم در سطح كشور، موفّق به جداسازى مراكز درمانى خواهران از برادران شويم، با توجّه به اينكه هر پزشكى در طول دوران دانشجويى خود بايد هر چند مختصر از انواع و اقسام اختلالات و بيمارىها چه در مورد آقايان و چه خانمها آگاهى يافته و آموزش ببيند، اعمّ از انجام معاينات كامل، آگاهى از بيمارىهاى زنان، و چگونگى انجام زايمان سالم و مانند آن، و با توجّه به اينكه در مورد دانشجويان، اين موارد بيشتر آموزشى هستند تا درمانى، يعنى ممكن است نجات جان بيمار در همان زمان وابسته به اين درمان نباشد، امّا به وسيله اين آموزش (كه در بيمارستانهاى آموزشى صورت مىگيرد) دانشجو براى مراحلى كه در آينده زندگى بيماران وابسته به وجود او خواهد بود، آماده مىشود. و از اين رو هر يك از دانشجويان در دورههاى مختلف، ملزم و مجبور به گذراندن واحدهاى درسى (در بيمارستانهايى كه بيماران آن اعم از زنان و مردان مىباشند)، و فراگيرى تمام مسائل و امتحان دادن در پايان دوره مىباشند، تا بتوانند در نهايت فارغ التحصيل موفّقى باشند.
با در نظر گرفتن تمامى اين شرايط، بفرماييد تكليف و وظيفه دانشجو چيست؟
آيا مىتواند به خاطر رعايت مسائل شرعى از فراگيرى كامل بسيارى از مسائل بگذرد، و در نتيجه در گذراندن واحدهاى درسى هم ناموفّق باشد، و يا در هر شرايطى و با هر وسيلهاى بايد به فراگيرى صحيح كارش بپردازد، تا در آينده دچار مشكل نشود؟ و به طور كلى، چگونه مىتوان بين وظيفه پزشكى و دانشجويى كه در كتب پزشكى بر انجام آن تأكيد شده، و وظيفه شرعى و اسلامى كه طبيعتاً نبايد با وظيفه پزشكى تناقض داشته باشد جمع كرد؟
جواب: چنانچه نجات مسلمين (و لو در آينده) متوقّف بر اين گونه آموزشها