احكام پزشكى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٠ - ١٣ ضمانت افراد عادى كه طبابت مىكنند

بايد اذن گرفت؟ آيا ترتيب، يا اولويّتى در كار است؟

٣. در مورد بيمار بيهوش يا طفلِ صغيرِ مصدوم، كه مشخّص نيست ولىّ دارد يا ندارد، و دسترسى به حاكم شرع هم نيست، و عدول المؤمنين (مؤمنان عادل) هم حاضر نيستند، و معالجه هم فوريّت دارد، تكليف چيست؟

٤. آيا طبيب مى‌تواند از حاكم شرع اسلام براى كلّ موارد مشابه فوق قبلًا اذن بگيرد؟

جواب: ١. اذن ولى كافى است.

٢. از ولىّ شرعى او اذن بگيرد، و اگر ولىّ شرعى نداشت از حاكم شرع.

٣. در اينگونه موارد ما به اطبا اجازه مى‌دهيم كه با رعايت دقّت و احتياط وظيفه را انجام دهند.

٤. نسبت به مواردى كه دسترسى به ولى نيست، يا ولى ندارد مانعى نيست.

سؤال ٤٣٥- آيا پزشك مى‌تواند ضمن انعقاد قرار داد معالجه با بيمار، هرگونه مسئوليّت شرعى را نسبت به آسيب‌هاى احتمالى كه در ضمن معالجه ممكن است پيش بيايد از خود سلب كند، تا هيچ گونه ضمانى بر عهده وى يا عاقله‌اش نباشد؟

جواب: اشكالى ندارد، مشروط بر اينكه طبيب در تلاش و كوشش خود كوتاهى نكند.

سؤال ٤٣٦- نكته مهم در مورد كشفيّات جديد علوم پزشكى اين است كه هر سال و هر ماه، و حتّى هر روزه، كشفيّات و يا تحقيقات جديدى در مورد جنبه‌هاى مختلف علوم پزشكى اعلام مى‌شود كه طبق روشهاى تشخيصى يا درمانى جديد، داروهاى متفاوت و جديد يا موادّ غذايى مؤثّر جديد براى انواع بيماريها پيشنهاد مى‌شود. و برعكس، برخى روشها يا داروها يا مواد قبلى، كاملًا غير مؤثّر، مضرّ و بى‌فايده معرّفى مى‌شود. آيا پزشك در قبال عوارض يا هزينه‌هاى بيهوده ناشى از روشهايى كه در گذشته مطرح بوده، امّا كسى نمى‌دانسته كه آنها مضر يا