محدّثان ، اجازه حديث داده اند . [١] ٣٧ . فاطمه ، دختر احمد بن عطية بن ظهيرة قرشى مكى . وى ، در سال ٧٦٢ق ، به موسى بن يحيى بن يوسف خالدى ، اجازه نقل حديث داد . [٢] ٣٨ . زينب ، دختر عبد العزيز بن محمّد بن جماعة كنانى (٧١٦ ـ ٧٧٦ ق) . وى ، به تقى الدين مقريزى و پسر برادرش عبد اللّه بن عمر بن عبد العزيز ، اجازه حديث داد . [٣] ٣٩ . عايشه ، دختر عبد اللّه بن احمد طبرى مكى . وى ، در سال ٦٨٧ ق ، از گروهى از محدّثان مكه ، اجازه حديث دريافت كرد و در سال ٧٦١ق براى گروهى ، از جمله علاء الدين بن حجى حسبانى و محب الدين نويرى ، اجازه حديث داد . و نيز در سال ٧٦٢ ق ، به موسى بن عيسى بن يوسف خالدى و برادرانش ، اجازه حديث داد . [٤] ٤٠ . فاطمه ، دختر على بن عمر مخزومى . وى ، تا سال ٧٧٠ ق ، زنده بود و به تقى الدين مقريزى ، اجازه حديث داد . [٥] ٤١ . زينب ، دختر احمد بن ميمون تونسى . وى ، حدود سال ٧٨٠ ق ، وفات كرد و به طاهر بن ابراهيم بن احمد مرشدى ، اجازه حديث داد . [٦] ٤٢ . ساره ، دختر محمّد بن حسن حمصى . وى ، پس از ٧٨٠ ق ، وفات يافت و به ابوحامد ظهيره ، اجازه حديث داد . [٧] ٤٣ . فاطمه ، دختر عمر بن يحيى مدنى (م ٧٩٣ ق) . وى را گروهى از مُسْنِدين ، اجازه حديث داده اند . [٨] ٤٤ . اسماء ، دختر خليل بن كَيْكلدى علايى (٧٢٥ ـ ٧٩٥ ق) . وى ، به نوه اش ، قرقشندى ، اجازه داد . [٩]

[١] همان ، ص ١٤٥ .[٢] همان ، ص ١٤٩ .[٣] همان ، ص ١٥٢ .[٤] همان ، ص ١٥٣ و ١٥٤ .[٥] همان ، ص ١٥٤ .[٦] همان ، ص ١٥٨ .[٧] همان ، ص ١٥٩ .[٨] همان ، ص ١٦١ .[٩] همان ، ص ١٦٢ .