(٨١) ١١ . بلقيس ، دختر سليمان بن احمد الطوسى (٥١٧ ـ ٥٩٢ق) . وى ، در اصفهان زاده شد و در آن جا رشد كرد . از فاطمه جوزدانى ، سعيد بن ابى الرجاء و حسين بن عبد الملك ، سماع حديث كرد . گروهى از وى سماع حديث كردند و يوسف بن خليل و ديگران از او حديث نقل كردند [٢] (ص ٤٦٧) . (٨٢) ١٢ . رابعه ، دختر محمود بن عبد الواحد بن محمّد ، امّ المغيث اصفهانى(٥٠٧ق) . وى ، عمه ابونصر محمود بن فضل و زنى دانشمند ، صالح و صادق بود . او از سعيد بن احمد عيار ، احمد بن فضل باطرقانى ، عايشه دختر حسن وركانى ، حديث شنيد و محمّد بن ناصر و عمر بن ظفر مغازى ، از وى روايت كرده اند . عبد الوهاب المناطى و ابومنصور جواليقى ، از او سماع حديث كرده اند . وى به هنگام سفر به حج وارد بغداد شد [٣] (ص ٥٠٥) . (٨٣) ١٣ . زينب معروف به حره ، دختر ابوالقاسم بن عبد الرحمن بن حسن بن احمد بن سهل بن احمد عبدوس الجرجانى النيسابورى (٥٢٤ ـ ٦١٥ق) . او زنى دانشمند بود و گروهى از بزرگان انديشه را درك نمود و از آنان روايت كرد و اجازه حديث گرفت .

[١] التكملة ، ج ١ ، ص ٤٣٥ ، ش ٦١٣ ؛ المشتبة ، ج ٢ ، ص ٤٨٩ ؛ انسان العيون ، ص ٤٣٥ .[٢] الوافى ، ج ١٠ ، ص ٢٨٧ ، ش ٤٧٩٥ .[٣] همان ، ج ١٤ ، ص ٥٣ ، ش ٥٢ .