٧٧٥ ق ، از سوى گروهى اجازه روايت دريافت نمود . [١] ٢٠٧ . امّ حسين ، دختر محب محمّد بن شهاب احمد (م ٨١٥ ق) . عفيف نشاورى ، كمال بن حبيب و ديگران ، در سال ٧٧١ ق ، به وى اجازه روايت داده اند . [٢] ٢٠٨ . امّ حسين ، دختر قاضى ابى الفضل محمّد بن احمد (٧٤٤ ـ ٨٣٢ ق) . ابن اميله ، صلاح بن ابى عمرو بن هبل و ديگران ، به او اجازه روايت داده اند . [٣] ٢٠٩ . امّ حسين ، دختر عز محمّد بن احمد بن ابى الفضل محمّد (٨١٢ ـ ٨٣٦ ق) . گروهى به او اجازه روايت داده اند . [٤] ٢١٠ . امّ حسين ، دختر ابى الخير محمّد بن عبد اللّه بن احمد (٨٤٢ ـ ٨٦٥ ق) . وى را گروهى مانند ابى جعفر بن ضيا و ابى الفتح مراغى ، اجازه روايت داده اند . [٥] ٢١١ . امّ حسين ، دختر ابى اليمن محمّد بن محمّد طويل . جماعتى در سال ٨٣٦ ق ، به او اجازه روايت داده اند . [٦] ٢١٢ . امّ حسين ، دختر ابى اليمن محمّد بن محمّد بن على (٨٣٦ ـ ٨٩٤ ق) . گروهى به وى اجازه روايت داده اند . [٧] ٢١٣ . امّ خير ، دختر قاضى فاضل شهاب احمد بن عيسى (م ٨١٠ ق) . گروهى از مشايخ اجازه خواهر و برادرش ، از جمله ابن سلامه ، به وى اجازه روايت داده اند . [٨] ٢١٤ . امّ خير ، دختر احمد بن محمّد بن محمّد مطرية (م ٨٦١ ق) . ابن صديق ، عراقى ، هيثمى ، زين مراغى و گروهى ديگر ، در سال ٨٠٥ ق ، به وى اجازه روايت داده اند و سخاوى نيز از سوى او ، به دريافت اجازه روايت نايل آمده است . [٩]

[١] همان جا .[٢] همان جا .[٣] همان جا .[٤] همان جا .[٥] همان ، ص ١٤٢ .[٦] همان ، ص ١٤٣ .[٧] همان جا .[٨] همان جا .[٩] همان ، ص ١٤٤ .