مهم ترين مسئله اى كه مى تواند نقش زنان را در خدمت به حديث و نشر آن روشن سازد ، ميزان حضور آنان در سلسله اسناد و نقل احاديث است . براى اين منظور ، بررسى دقيق كتب روايى ، تاريخى و تفسيرى ضرورى است ؛ چنان كه بايد اين بررسى در دو حوزه منابع روايى اهل سنّت و شيعى صورت پذيرد . در حوزه روايات اهل سنّت ، اين بررسى ها تا حدودى انجام پذيرفته و كتبى با اين انگيزه تأليف شده است كه مى توان به اين موارد اشاره كرد : ١ . جامع مسانيد النساء ، ابراهيم محمّد الجمل ، ٢ ج . در اين مجموعه دو جلدى ، ١٧٥٢ حديث از ٢٨ كتاب حديثى اهل سنّت گردآورى شده است . ٢ . الاحاد و المثانى ، ابن ابى عاصم (٢٠٦ ـ ٢٨٧ ق) ، ٦ ج . در جلد پنجم اين كتاب ، از صفحه ٣٥٤ تا آخر (٤٧٩) و تمام جلد ششم (٤٩٤ص) ، از شماره ١٠٥٤ تا ١٢٥٠ ، روايات ١٩٦ زن راوى ، گرد آمده است . ٣ . مسند فاطمة الزهراء ، جلال الدين سيوطى (م ٩١١ ق) . سيوطى در اين كتاب ، ٢٨٤ حديث گرد آورده كه برخى به سيره حضرت فاطمه عليهاالسلام برمى گردد و برخى ، سخنان پيامبر درباره ايشان و پاره اى ديگر نيز روايت هاى حضرت فاطمه عليهاالسلام از رسول خدا صلى الله عليه و آله است . ٤ . مسند عايشة ، ابن حجر عسقلانى . در اين اثر ، ١٠٨١ روايت از عايشه نقل شده كه