نگارنده ، به نمونه اى از اجازات زنان اهل سنّت ، كه پيش از قرن سوم صادر شده باشد ، دست نيافته است . به همين دليل ، آنچه در پى مى آيد ، اجازات قرن سوم و پس از آن است .

قرن سوم

١ . فاطمه ، دختر محمّد بن على بن شريعة اللخمى ، خواهر ابومحمّد الباجى الاشبيلى . وى و برادرش ، از برخى اساتيدْ اجازه روايت داشتند كه يكى از آنها محمّد بن فطيس الالبيرى (م ٣٢٩ ق) است . او ، تمامى روايت هايش را به اين دو نفر اجازه كرده است . [٢] ٢ . غدا ، دختر عبد الرحمن بن حمدون ، از مردمان قرطبه . وى ، به صورت اجازه ، از سعيد بن عثمان اعناقى (٢٣٣ ـ ٣٠٥ ق) حديث روايت مى كند . [٣]

[١] راقم اين سطور ، در آثار علوم حديثى اهل سنّت ، به نوشته اى كه مستقلاً به اجازات زنان پرداخته باشد ، دست نيافته ، و اين موارد را با جستجو در منابع محتمل و مظنون ، گرد آورده است و البته ادعاى استقصاى تام نيز ندارد . برخى از كتب مورد استفاده عبارت اند از : التحبير فى المعجم الكبير ؛ الضوء اللامع فى اعلام القرن التاسع ؛ الجواهر و الدرر ؛ جهود المرأة فى رواية الحديث ؛ دور المرأة فى خدمة الحديث ؛ عناية النساء بالحديث النبوى .[٢] دور المرأة فى خدمة الحديث فى القرون الثلاثة الأولى ، ص ١٦٨ (به نقل از : بغية الملتمس فى تاريخ رجال الاندلس ، ص ١٣٥) .[٣] دور المرأة فى خدمة الحديث فى القرون الثلاثة الأولى ، ص ١٦٨ (به نقل از : تاريخ العلماء و الرواة بالاندلس ، ص ٣٤٧) .