شيوخ بود . برخى از آنچه از او شنيدم ، عبارت است از : سه جزء از حديث ابوظفر بن محمّد علاء از ابوالفضل رازى ، از ابوالقاسم بن فناكى ، از ابومظفر و هشت جزء از فوائد العيار ، از جزء چهاردهم تا بيست و يكم و نيز جزء هفتم و دهم از فوائد ابوبكر مقرى . حدود ٤٤٠ق ، به دنيا آمد و در شب چهارشنبه ، بيست و سوم رمضان ٥٣٩ ق ، در اصفهان درگذشت (ص ٤٣٢ و ٤٣٣) . (٦٧) ٦٧ . امّ الفتوح فاطمه ، دختر محمّد بن عبد اللّه بن حسن قيسى (م ٥٤٥ق) . وى ، از اهالى اصفهان و زنى صالح و خيّر بود . از امّ ابراهيم عايشه دختر حسن بن ابراهيم وركانى ، سماع حديث كرد . حدود ٤٥٠ق ، به دنيا آمد و در رمضان ٥٤٥ق ، درگذشت (ص ٤٣٣) . (٦٨) ٦٨ . امّ المجتبى فاطمه ، دختر سيّد ناصر بن حسن بن حسين بن طلحه علوى (م ٥٣٣ق) . وى ، از علويان و اهل اصفهان و زنى مسن بود . از ابوطيب عبد الرزاق بن شمه ، ابوعثمان عيار ، ابوالقاسم بن منصور و ديگران ، سماع حديث كرد . در اصفهان از او حديث نوشتم (ص ٤٣٤) . (٦٩) ٦٩ . امّ الكرام يا امّ الخير فخر النساء ، دختر ابوالفضائل اسعد بن قاضى احمد محمّد بن ابى زرعه عبد الواحد بن زكريا قاضى اصفهانى . وى ، از خاندان حديث و علم بود . از ابوسعيد رجاء بن عبد الواحد بن عبد اللّه ، سماع كرد و من هم از او سماع كردم (ص ٤٣٥) . (٧٠)٧٠ . امّ حسن كريمه ، دختر احمد بن على نمازى ابيوردى كوفى (م ٥٥٥ق) . وى ، از اهالى ابيورد بود كه در مرو ساكن شد . از ابويعقوب يوسف بن ايوب همدانى ، ابوطاهر محمّد بن محمّد بن عبد اللّه سنجى ، سماع كرد . احاديثى را از او نوشتم ، ولادتش حدود ٤٨٠ق ، در ابيورد بود (ص ٤٣٥) .