است . چاپ ديگرى از اين كتاب ، در سال ١٤١٨ق/١٩٩٧م ، از سوى دار الكتب العلمية بيروت ، با حواشى خليل المنصور ، منتشر شده است . اين چاپ هم دو جزء در يك مجلد ، با ٣٠٤+ ٢٩٦ صفحه است . سمعانى ـ كه از عالمان قرن ششم است ـ در اثر خود ، ١١٩٣ نفر از كسانى را كه نزدشان دانش آموخته ، معرفى كرده و شرح حال آنان را گزارش مى كند . در پايان كتاب ، با عنوان «النسوة اللواتى كتبت عنهن رتب اسماءهن على حروف المعجم» [زنانى كه از آنان حديث نوشتم و بر پايه حروف الفبا تنظيم شده است] ، هفتاد زن محدّث را از شماره ١١٢٤ تا ١١٩٣ نام مى برد كه از آنان يا سماع حديث كرده يا حديث نوشته و يا به وى اجازه روايت داده اند . اينك ترجمه اين بخش از جلد دوم كتاب التحبير ارائه مى گردد : (١) ١ . [١] امّ محمّد آمنه ، دختر عباد بن على بن حمزة بن طباطبا العلوى . وى ، اهل اصفهان بود و از امام ابومحمّد رزق اللّه تميمى ، سماع حديث كرد . من هم تعدادى اندك از وى سماع كردم (ص ٣٩٦) . [٢] (٢) ٢ . امّ سلمة آمنة ، دختر ابوطاهر عبد الكريم بن عبد الرزاق بن عبد الكريم حسنابادى اصفهانى . وى ، زنى صالح و از خانواده محدّثان بود . از ابوحفص عمر بن احمد بن عمر سمسار اصفهانى ، سماع حديث كرده و من هم در اصفهان از وى تعدادى اندك سماع كردم . (ص ٣٩٦) (٣) ٣ . امّ نجم امه اللّه ، دختر هبة اللّه بن محمّد بن ابراهيم جنزى اصفهانى (م٥٤٨ق) .

[١] شماره بيرون پرانتز ، مربوط به تعداد زنان در كتاب التحبير است و شماره داخل پرانتز ، شماره مسلسل تمامى زنان در قرن ششم است .[٢] اين عبارت كه تا پايان ترجمه مشاهده مى شود ، شماره صفحه در جلد دوم كتاب التحبير است .